размо́лванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
размо́лванне |
| Р. |
размо́лвання |
| Д. |
размо́лванню |
| В. |
размо́лванне |
| Т. |
размо́лваннем |
| М. |
размо́лванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
размо́лвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
размо́лваецца |
размо́лваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
размо́лваўся |
размо́лваліся |
| ж. |
размо́лвалася |
| н. |
размо́лвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
размо́лваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
размо́лваю |
размо́лваем |
| 2-я ас. |
размо́лваеш |
размо́лваеце |
| 3-я ас. |
размо́лвае |
размо́лваюць |
| Прошлы час |
| м. |
размо́лваў |
размо́лвалі |
| ж. |
размо́лвала |
| н. |
размо́лвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
размо́лвай |
размо́лвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
размо́лваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
размо́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
размо́льны |
размо́льная |
размо́льнае |
размо́льныя |
| Р. |
размо́льнага |
размо́льнай размо́льнае |
размо́льнага |
размо́льных |
| Д. |
размо́льнаму |
размо́льнай |
размо́льнаму |
размо́льным |
| В. |
размо́льны (неадуш.) размо́льнага (адуш.) |
размо́льную |
размо́льнае |
размо́льныя (неадуш.) размо́льных (адуш.) |
| Т. |
размо́льным |
размо́льнай размо́льнаю |
размо́льным |
размо́льнымі |
| М. |
размо́льным |
размо́льнай |
размо́льным |
размо́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
размо́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
размо́льшчык |
размо́льшчыкі |
| Р. |
размо́льшчыка |
размо́льшчыкаў |
| Д. |
размо́льшчыку |
размо́льшчыкам |
| В. |
размо́льшчыка |
размо́льшчыкаў |
| Т. |
размо́льшчыкам |
размо́льшчыкамі |
| М. |
размо́льшчыку |
размо́льшчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
размо́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
размо́льшчыца |
размо́льшчыцы |
| Р. |
размо́льшчыцы |
размо́льшчыц |
| Д. |
размо́льшчыцы |
размо́льшчыцам |
| В. |
размо́льшчыцу |
размо́льшчыц |
| Т. |
размо́льшчыцай размо́льшчыцаю |
размо́льшчыцамі |
| М. |
размо́льшчыцы |
размо́льшчыцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
размо́ранасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
размо́ранасць |
| Р. |
размо́ранасці |
| Д. |
размо́ранасці |
| В. |
размо́ранасць |
| Т. |
размо́ранасцю |
| М. |
размо́ранасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
размо́раны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
размо́раны |
размо́раная |
размо́ранае |
размо́раныя |
| Р. |
размо́ранага |
размо́ранай размо́ранае |
размо́ранага |
размо́раных |
| Д. |
размо́ранаму |
размо́ранай |
размо́ранаму |
размо́раным |
| В. |
размо́раны (неадуш.) размо́ранага (адуш.) |
размо́раную |
размо́ранае |
размо́раныя (неадуш.) размо́раных (адуш.) |
| Т. |
размо́раным |
размо́ранай размо́ранаю |
размо́раным |
размо́ранымі |
| М. |
размо́раным |
размо́ранай |
размо́раным |
размо́раных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.