Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бяспро́спы

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
бяспро́спы	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

бяспры́вязны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бяспры́вязны	бяспры́вязная	бяспры́вязнае	бяспры́вязныя
Р.	бяспры́вязнага	бяспры́вязнай бяспры́вязнае	бяспры́вязнага	бяспры́вязных
Д.	бяспры́вязнаму	бяспры́вязнай	бяспры́вязнаму	бяспры́вязным
В.	бяспры́вязны (неадуш.) бяспры́вязнага (адуш.)	бяспры́вязную	бяспры́вязнае	бяспры́вязныя (неадуш.) бяспры́вязных (адуш.)
Т.	бяспры́вязным	бяспры́вязнай бяспры́вязнаю	бяспры́вязным	бяспры́вязнымі
М.	бяспры́вязным	бяспры́вязнай	бяспры́вязным	бяспры́вязных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

бяспры́кладна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
бяспры́кладна	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

бяспры́кладнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бяспры́кладны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бяспры́кладны	бяспры́кладная	бяспры́кладнае	бяспры́кладныя
Р.	бяспры́кладнага	бяспры́кладнай бяспры́кладнае	бяспры́кладнага	бяспры́кладных
Д.	бяспры́кладнаму	бяспры́кладнай	бяспры́кладнаму	бяспры́кладным
В.	бяспры́кладны (неадуш.) бяспры́кладнага (адуш.)	бяспры́кладную	бяспры́кладнае	бяспры́кладныя (неадуш.) бяспры́кладных (адуш.)
Т.	бяспры́кладным	бяспры́кладнай бяспры́кладнаю	бяспры́кладным	бяспры́кладнымі
М.	бяспры́кладным	бяспры́кладнай	бяспры́кладным	бяспры́кладных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бяспры́месны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бяспры́месны	бяспры́месная	бяспры́меснае	бяспры́месныя
Р.	бяспры́меснага	бяспры́меснай бяспры́меснае	бяспры́меснага	бяспры́месных
Д.	бяспры́меснаму	бяспры́меснай	бяспры́меснаму	бяспры́месным
В.	бяспры́месны (неадуш.) бяспры́меснага (адуш.)	бяспры́месную	бяспры́меснае	бяспры́месныя (неадуш.) бяспры́месных (адуш.)
Т.	бяспры́месным	бяспры́меснай бяспры́меснаю	бяспры́месным	бяспры́меснымі
М.	бяспры́месным	бяспры́меснай	бяспры́месным	бяспры́месных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

бяспры́хаматны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бяспры́хаматны	бяспры́хаматная	бяспры́хаматнае	бяспры́хаматныя
Р.	бяспры́хаматнага	бяспры́хаматнай бяспры́хаматнае	бяспры́хаматнага	бяспры́хаматных
Д.	бяспры́хаматнаму	бяспры́хаматнай	бяспры́хаматнаму	бяспры́хаматным
В.	бяспры́хаматны (неадуш.) бяспры́хаматнага (адуш.)	бяспры́хаматную	бяспры́хаматнае	бяспры́хаматныя (неадуш.) бяспры́хаматных (адуш.)
Т.	бяспры́хаматным	бяспры́хаматнай бяспры́хаматнаю	бяспры́хаматным	бяспры́хаматнымі
М.	бяспры́хаматным	бяспры́хаматнай	бяспры́хаматным	бяспры́хаматных

Крыніцы: piskunou2012.

бяспу́тна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
бяспу́тна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

бяспу́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

бяспу́тны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бяспу́тны	бяспу́тная	бяспу́тнае	бяспу́тныя
Р.	бяспу́тнага	бяспу́тнай бяспу́тнае	бяспу́тнага	бяспу́тных
Д.	бяспу́тнаму	бяспу́тнай	бяспу́тнаму	бяспу́тным
В.	бяспу́тны (неадуш.) бяспу́тнага (адуш.)	бяспу́тную	бяспу́тнае	бяспу́тныя (неадуш.) бяспу́тных (адуш.)
Т.	бяспу́тным	бяспу́тнай бяспу́тнаю	бяспу́тным	бяспу́тнымі
М.	бяспу́тным	бяспу́тнай	бяспу́тным	бяспу́тных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum