бяспры́хаматны
прыметнік, адносны
| бяспры́хаматны | бяспры́хаматная | бяспры́хаматнае | бяспры́хаматныя | |
| бяспры́хаматнага | бяспры́хаматнай бяспры́хаматнае |
бяспры́хаматнага | бяспры́хаматных | |
| бяспры́хаматнаму | бяспры́хаматнай | бяспры́хаматнаму | бяспры́хаматным | |
| бяспры́хаматны ( бяспры́хаматнага ( |
бяспры́хаматную | бяспры́хаматнае | бяспры́хаматныя ( бяспры́хаматных ( |
|
| бяспры́хаматным | бяспры́хаматнай бяспры́хаматнаю |
бяспры́хаматным | бяспры́хаматнымі | |
| бяспры́хаматным | бяспры́хаматнай | бяспры́хаматным | бяспры́хаматных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)