Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бяспра́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бяспра́ўны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бяспра́ўны	бяспра́ўная	бяспра́ўнае	бяспра́ўныя
Р.	бяспра́ўнага	бяспра́ўнай бяспра́ўнае	бяспра́ўнага	бяспра́ўных
Д.	бяспра́ўнаму	бяспра́ўнай	бяспра́ўнаму	бяспра́ўным
В.	бяспра́ўны (неадуш.) бяспра́ўнага (адуш.)	бяспра́ўную	бяспра́ўнае	бяспра́ўныя (неадуш.) бяспра́ўных (адуш.)
Т.	бяспра́ўным	бяспра́ўнай бяспра́ўнаю	бяспра́ўным	бяспра́ўнымі
М.	бяспра́ўным	бяспра́ўнай	бяспра́ўным	бяспра́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бяспра́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

бяспра́цна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
бяспра́цна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

бяспра́цны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бяспра́цны	бяспра́цная	бяспра́цнае	бяспра́цныя
Р.	бяспра́цнага	бяспра́цнай бяспра́цнае	бяспра́цнага	бяспра́цных
Д.	бяспра́цнаму	бяспра́цнай	бяспра́цнаму	бяспра́цным
В.	бяспра́цны (неадуш.) бяспра́цнага (адуш.)	бяспра́цную	бяспра́цнае	бяспра́цныя (неадуш.) бяспра́цных (адуш.)
Т.	бяспра́цным	бяспра́цнай бяспра́цнаю	бяспра́цным	бяспра́цнымі
М.	бяспра́цным	бяспра́цнай	бяспра́цным	бяспра́цных

Крыніцы: piskunou2012.

бяспро́звішчны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бяспро́звішчны	бяспро́звішчная	бяспро́звішчнае	бяспро́звішчныя
Р.	бяспро́звішчнага	бяспро́звішчнай бяспро́звішчнае	бяспро́звішчнага	бяспро́звішчных
Д.	бяспро́звішчнаму	бяспро́звішчнай	бяспро́звішчнаму	бяспро́звішчным
В.	бяспро́звішчны (неадуш.) бяспро́звішчнага (адуш.)	бяспро́звішчную	бяспро́звішчнае	бяспро́звішчныя (неадуш.) бяспро́звішчных (адуш.)
Т.	бяспро́звішчным	бяспро́звішчнай бяспро́звішчнаю	бяспро́звішчным	бяспро́звішчнымі
М.	бяспро́звішчным	бяспро́звішчнай	бяспро́звішчным	бяспро́звішчных

Крыніцы: piskunou2012.

бяспро́йгрышна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
бяспро́йгрышна	-	-

бяспро́йгрышнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

бяспро́йгрышны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бяспро́йгрышны	бяспро́йгрышная	бяспро́йгрышнае	бяспро́йгрышныя
Р.	бяспро́йгрышнага	бяспро́йгрышнай бяспро́йгрышнае	бяспро́йгрышнага	бяспро́йгрышных
Д.	бяспро́йгрышнаму	бяспро́йгрышнай	бяспро́йгрышнаму	бяспро́йгрышным
В.	бяспро́йгрышны (неадуш.) бяспро́йгрышнага (адуш.)	бяспро́йгрышную	бяспро́йгрышнае	бяспро́йгрышныя (неадуш.) бяспро́йгрышных (адуш.)
Т.	бяспро́йгрышным	бяспро́йгрышнай бяспро́йгрышнаю	бяспро́йгрышным	бяспро́йгрышнымі
М.	бяспро́йгрышным	бяспро́йгрышнай	бяспро́йгрышным	бяспро́йгрышных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бяспро́спу

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
бяспро́спу	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum