заканада́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заканада́ўчы |
заканада́ўчая |
заканада́ўчае |
заканада́ўчыя |
| Р. |
заканада́ўчага |
заканада́ўчай
заканада́ўчае |
заканада́ўчага |
заканада́ўчых |
| Д. |
заканада́ўчаму |
заканада́ўчай |
заканада́ўчаму |
заканада́ўчым |
| В. |
заканада́ўчы (неадуш.)
заканада́ўчага (адуш.) |
заканада́ўчую |
заканада́ўчае |
заканада́ўчыя (неадуш.)
заканада́ўчых (адуш.) |
| Т. |
заканада́ўчым |
заканада́ўчай
заканада́ўчаю |
заканада́ўчым |
заканада́ўчымі |
| М. |
заканада́ўчым |
заканада́ўчай |
заканада́ўчым |
заканада́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заканазна́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заканазна́вец |
заканазна́ўцы |
| Р. |
заканазна́ўца |
заканазна́ўцаў |
| Д. |
заканазна́ўцу |
заканазна́ўцам |
| В. |
заканазна́ўца |
заканазна́ўцаў |
| Т. |
заканазна́ўцам |
заканазна́ўцамі |
| М. |
заканазна́ўцу |
заканазна́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заканазна́ўства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заканазна́ўства |
| Р. |
заканазна́ўства |
| Д. |
заканазна́ўству |
| В. |
заканазна́ўства |
| Т. |
заканазна́ўствам |
| М. |
заканазна́ўстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заканазна́ўца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заканазна́ўца |
заканазна́ўцы |
| Р. |
заканазна́ўцы |
заканазна́ўцаў |
| Д. |
заканазна́ўцу |
заканазна́ўцам |
| В. |
заканазна́ўцу |
заканазна́ўцаў |
| Т. |
заканазна́ўцам |
заканазна́ўцамі |
| М. |
заканазна́ўцу |
заканазна́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
заканазна́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заканазна́ўчы |
заканазна́ўчая |
заканазна́ўчае |
заканазна́ўчыя |
| Р. |
заканазна́ўчага |
заканазна́ўчай
заканазна́ўчае |
заканазна́ўчага |
заканазна́ўчых |
| Д. |
заканазна́ўчаму |
заканазна́ўчай |
заканазна́ўчаму |
заканазна́ўчым |
| В. |
заканазна́ўчы (неадуш.)
заканазна́ўчага (адуш.) |
заканазна́ўчую |
заканазна́ўчае |
заканазна́ўчыя (неадуш.)
заканазна́ўчых (адуш.) |
| Т. |
заканазна́ўчым |
заканазна́ўчай
заканазна́ўчаю |
заканазна́ўчым |
заканазна́ўчымі |
| М. |
заканазна́ўчым |
заканазна́ўчай |
заканазна́ўчым |
заканазна́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
заканаме́рна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| заканаме́рна |
заканаме́рней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заканаме́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заканаме́рнасць |
| Р. |
заканаме́рнасці |
| Д. |
заканаме́рнасці |
| В. |
заканаме́рнасць |
| Т. |
заканаме́рнасцю |
| М. |
заканаме́рнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заканаме́рны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заканаме́рны |
заканаме́рная |
заканаме́рнае |
заканаме́рныя |
| Р. |
заканаме́рнага |
заканаме́рнай
заканаме́рнае |
заканаме́рнага |
заканаме́рных |
| Д. |
заканаме́рнаму |
заканаме́рнай |
заканаме́рнаму |
заканаме́рным |
| В. |
заканаме́рны (неадуш.)
заканаме́рнага (адуш.) |
заканаме́рную |
заканаме́рнае |
заканаме́рныя (неадуш.)
заканаме́рных (адуш.) |
| Т. |
заканаме́рным |
заканаме́рнай
заканаме́рнаю |
заканаме́рным |
заканаме́рнымі |
| М. |
заканаме́рным |
заканаме́рнай |
заканаме́рным |
заканаме́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заканапа́ціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
заканапа́ціцца |
заканапа́цяцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
заканапа́ціўся |
заканапа́ціліся |
| ж. |
заканапа́цілася |
| н. |
заканапа́цілася |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.