накаўтава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
накаўтава́ны |
накаўтава́ная |
накаўтава́нае |
накаўтава́ныя |
| Р. |
накаўтава́нага |
накаўтава́най
накаўтава́нае |
накаўтава́нага |
накаўтава́ных |
| Д. |
накаўтава́наму |
накаўтава́най |
накаўтава́наму |
накаўтава́ным |
| В. |
накаўтава́ны (неадуш.)
накаўтава́нага (адуш.) |
накаўтава́ную |
накаўтава́нае |
накаўтава́ныя (неадуш.)
накаўтава́ных (адуш.) |
| Т. |
накаўтава́ным |
накаўтава́най
накаўтава́наю |
накаўтава́ным |
накаўтава́нымі |
| М. |
накаўтава́ным |
накаўтава́най |
накаўтава́ным |
накаўтава́ных |
Кароткая форма: накаўтава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
накаўтава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
накаўтава́ны |
накаўтава́ная |
накаўтава́нае |
накаўтава́ныя |
| Р. |
накаўтава́нага |
накаўтава́най
накаўтава́нае |
накаўтава́нага |
накаўтава́ных |
| Д. |
накаўтава́наму |
накаўтава́най |
накаўтава́наму |
накаўтава́ным |
| В. |
накаўтава́ны (неадуш.)
накаўтава́нага (адуш.) |
накаўтава́ную |
накаўтава́нае |
накаўтава́ныя (неадуш.)
накаўтава́ных (адуш.) |
| Т. |
накаўтава́ным |
накаўтава́най
накаўтава́наю |
накаўтава́ным |
накаўтава́нымі |
| М. |
накаўтава́ным |
накаўтава́най |
накаўтава́ным |
накаўтава́ных |
Кароткая форма: накаўтава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
накаўтава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
накаўту́ецца |
накаўту́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
накаўтава́ўся |
накаўтава́ліся |
| ж. |
накаўтава́лася |
| н. |
накаўтава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
накаўтава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
накаўтава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
накаўту́ю |
накаўту́ем |
| 2-я ас. |
накаўту́еш |
накаўту́еце |
| 3-я ас. |
накаўту́е |
накаўту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
накаўтава́ў |
накаўтава́лі |
| ж. |
накаўтава́ла |
| н. |
накаўтава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
накаўту́й |
накаўту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
накаўту́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
накаўтава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
накаўту́ю |
накаўту́ем |
| 2-я ас. |
накаўту́еш |
накаўту́еце |
| 3-я ас. |
накаўту́е |
накаўту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
накаўтава́ў |
накаўтава́лі |
| ж. |
накаўтава́ла |
| н. |
накаўтава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
накаўту́й |
накаўту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
накаўтава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
накаўта́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
накаўта́юся |
накаўта́емся |
| 2-я ас. |
накаўта́ешся |
накаўта́ецеся |
| 3-я ас. |
накаўта́ецца |
накаўта́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
накаўта́ўся |
накаўта́ліся |
| ж. |
накаўта́лася |
| н. |
накаўта́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
накаўта́йся |
накаўта́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
накаўта́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
накаўха́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
накаўха́ны |
накаўха́ная |
накаўха́нае |
накаўха́ныя |
| Р. |
накаўха́нага |
накаўха́най
накаўха́нае |
накаўха́нага |
накаўха́ных |
| Д. |
накаўха́наму |
накаўха́най |
накаўха́наму |
накаўха́ным |
| В. |
накаўха́ны (неадуш.)
накаўха́нага (адуш.) |
накаўха́ную |
накаўха́нае |
накаўха́ныя (неадуш.)
накаўха́ных (адуш.) |
| Т. |
накаўха́ным |
накаўха́най
накаўха́наю |
накаўха́ным |
накаўха́нымі |
| М. |
накаўха́ным |
накаўха́най |
накаўха́ным |
накаўха́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
накаўха́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
накаўха́ю |
накаўха́ем |
| 2-я ас. |
накаўха́еш |
накаўха́еце |
| 3-я ас. |
накаўха́е |
накаўха́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
накаўха́ў |
накаўха́лі |
| ж. |
накаўха́ла |
| н. |
накаўха́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
накаўха́й |
накаўха́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
накаўха́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
накаўцё́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
накаўцё́р |
накаўцё́ры |
| Р. |
накаўцё́ра |
накаўцё́раў |
| Д. |
накаўцё́ру |
накаўцё́рам |
| В. |
накаўцё́ра |
накаўцё́раў |
| Т. |
накаўцё́рам |
накаўцё́рамі |
| М. |
накаўцё́ру |
накаўцё́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.