Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ула́наўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

ула́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ула́нскі	ула́нская	ула́нскае	ула́нскія
Р.	ула́нскага	ула́нскай ула́нскае	ула́нскага	ула́нскіх
Д.	ула́нскаму	ула́нскай	ула́нскаму	ула́нскім
В.	ула́нскі (неадуш.) ула́нскага (адуш.)	ула́нскую	ула́нскае	ула́нскія (неадуш.) ула́нскіх (адуш.)
Т.	ула́нскім	ула́нскай ула́нскаю	ула́нскім	ула́нскімі
М.	ула́нскім	ула́нскай	ула́нскім	ула́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ула́н-Ба́тар

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

ула́н-ба́тарскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ула́н-ба́тарскі	ула́н-ба́тарская	ула́н-ба́тарскае	ула́н-ба́тарскія
Р.	ула́н-ба́тарскага	ула́н-ба́тарскай ула́н-ба́тарскае	ула́н-ба́тарскага	ула́н-ба́тарскіх
Д.	ула́н-ба́тарскаму	ула́н-ба́тарскай	ула́н-ба́тарскаму	ула́н-ба́тарскім
В.	ула́н-ба́тарскі (неадуш.) ула́н-ба́тарскага (адуш.)	ула́н-ба́тарскую	ула́н-ба́тарскае	ула́н-ба́тарскія (неадуш.) ула́н-ба́тарскіх (адуш.)
Т.	ула́н-ба́тарскім	ула́н-ба́тарскай ула́н-ба́тарскаю	ула́н-ба́тарскім	ула́н-ба́тарскімі
М.	ула́н-ба́тарскім	ула́н-ба́тарскай	ула́н-ба́тарскім	ула́н-ба́тарскіх

Крыніцы: piskunou2012.

ула́н-удэ́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ула́н-удэ́нскі	ула́н-удэ́нская	ула́н-удэ́нскае	ула́н-удэ́нскія
Р.	ула́н-удэ́нскага	ула́н-удэ́нскай ула́н-удэ́нскае	ула́н-удэ́нскага	ула́н-удэ́нскіх
Д.	ула́н-удэ́нскаму	ула́н-удэ́нскай	ула́н-удэ́нскаму	ула́н-удэ́нскім
В.	ула́н-удэ́нскі (неадуш.) ула́н-удэ́нскага (адуш.)	ула́н-удэ́нскую	ула́н-удэ́нскае	ула́н-удэ́нскія (неадуш.) ула́н-удэ́нскіх (адуш.)
Т.	ула́н-удэ́нскім	ула́н-удэ́нскай ула́н-удэ́нскаю	ула́н-удэ́нскім	ула́н-удэ́нскімі
М.	ула́н-удэ́нскім	ула́н-удэ́нскай	ула́н-удэ́нскім	ула́н-удэ́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

ула́р

‘птушка’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Ула́сава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

уласава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Ула́савічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

ула́саўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ула́саўскі	ула́саўская	ула́саўскае	ула́саўскія
Р.	ула́саўскага	ула́саўскай ула́саўскае	ула́саўскага	ула́саўскіх
Д.	ула́саўскаму	ула́саўскай	ула́саўскаму	ула́саўскім
В.	ула́саўскі (неадуш.) ула́саўскага (адуш.)	ула́саўскую	ула́саўскае	ула́саўскія (неадуш.) ула́саўскіх (адуш.)
Т.	ула́саўскім	ула́саўскай ула́саўскаю	ула́саўскім	ула́саўскімі
М.	ула́саўскім	ула́саўскай	ула́саўскім	ула́саўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum