закаксава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закаксава́ны |
закаксава́ная |
закаксава́нае |
закаксава́ныя |
| Р. |
закаксава́нага |
закаксава́най
закаксава́нае |
закаксава́нага |
закаксава́ных |
| Д. |
закаксава́наму |
закаксава́най |
закаксава́наму |
закаксава́ным |
| В. |
закаксава́ны (неадуш.)
закаксава́нага (адуш.) |
закаксава́ную |
закаксава́нае |
закаксава́ныя (неадуш.)
закаксава́ных (адуш.) |
| Т. |
закаксава́ным |
закаксава́най
закаксава́наю |
закаксава́ным |
закаксава́нымі |
| М. |
закаксава́ным |
закаксава́най |
закаксава́ным |
закаксава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаламе́сіць
‘пачаць каламесіць - сваволіць, гарэзіць; закаламуціць што-небудзь, унесці ў што-небудзь блытаніну’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаламе́шу |
закаламе́сім |
| 2-я ас. |
закаламе́сіш |
закаламе́сіце |
| 3-я ас. |
закаламе́сіць |
закаламе́сяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
закаламе́сіў |
закаламе́сілі |
| ж. |
закаламе́сіла |
| н. |
закаламе́сіла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
закаламе́сь |
закаламе́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
закаламе́сіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаламе́шваць
‘пачынаць каламесіць - сваволіць, гарэзіць; каламуціць што-небудзь, уносіць у што-небудзь блытаніну’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаламе́шваю |
закаламе́шваем |
| 2-я ас. |
закаламе́шваеш |
закаламе́шваеце |
| 3-я ас. |
закаламе́швае |
закаламе́шваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
закаламе́шваў |
закаламе́швалі |
| ж. |
закаламе́швала |
| н. |
закаламе́швала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
закаламе́швай |
закаламе́швайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
закаламе́шваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаламу́ціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
закаламу́ціцца |
закаламу́цяцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
закаламу́ціўся |
закаламу́ціліся |
| ж. |
закаламу́цілася |
| н. |
закаламу́цілася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закаламу́ціць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаламу́чу |
закаламу́цім |
| 2-я ас. |
закаламу́ціш |
закаламу́ціце |
| 3-я ас. |
закаламу́ціць |
закаламу́цяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
закаламу́ціў |
закаламу́цілі |
| ж. |
закаламу́ціла |
| н. |
закаламу́ціла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
закаламу́ць |
закаламу́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
закаламу́ціўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закаламу́чанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
закаламу́чанасць |
| Р. |
закаламу́чанасці |
| Д. |
закаламу́чанасці |
| В. |
закаламу́чанасць |
| Т. |
закаламу́чанасцю |
| М. |
закаламу́чанасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаламу́чаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закаламу́чаны |
закаламу́чаная |
закаламу́чанае |
закаламу́чаныя |
| Р. |
закаламу́чанага |
закаламу́чанай
закаламу́чанае |
закаламу́чанага |
закаламу́чаных |
| Д. |
закаламу́чанаму |
закаламу́чанай |
закаламу́чанаму |
закаламу́чаным |
| В. |
закаламу́чаны (неадуш.)
закаламу́чанага (адуш.) |
закаламу́чаную |
закаламу́чанае |
закаламу́чаныя (неадуш.)
закаламу́чаных (адуш.) |
| Т. |
закаламу́чаным |
закаламу́чанай
закаламу́чанаю |
закаламу́чаным |
закаламу́чанымі |
| М. |
закаламу́чаным |
закаламу́чанай |
закаламу́чаным |
закаламу́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
закаламу́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закаламу́чаны |
закаламу́чаная |
закаламу́чанае |
закаламу́чаныя |
| Р. |
закаламу́чанага |
закаламу́чанай
закаламу́чанае |
закаламу́чанага |
закаламу́чаных |
| Д. |
закаламу́чанаму |
закаламу́чанай |
закаламу́чанаму |
закаламу́чаным |
| В. |
закаламу́чаны (неадуш.)
закаламу́чанага (адуш.) |
закаламу́чаную |
закаламу́чанае |
закаламу́чаныя (неадуш.)
закаламу́чаных (адуш.) |
| Т. |
закаламу́чаным |
закаламу́чанай
закаламу́чанаю |
закаламу́чаным |
закаламу́чанымі |
| М. |
закаламу́чаным |
закаламу́чанай |
закаламу́чаным |
закаламу́чаных |
Кароткая форма: закаламу́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
закаламу́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
закаламу́чваецца |
закаламу́чваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
закаламу́чваўся |
закаламу́чваліся |
| ж. |
закаламу́чвалася |
| н. |
закаламу́чвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
закаламу́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаламу́чваю |
закаламу́чваем |
| 2-я ас. |
закаламу́чваеш |
закаламу́чваеце |
| 3-я ас. |
закаламу́чвае |
закаламу́чваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
закаламу́чваў |
закаламу́чвалі |
| ж. |
закаламу́чвала |
| н. |
закаламу́чвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
закаламу́чвай |
закаламу́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
закаламу́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.