Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвклмнопрсуфхыэю

трацкі́сцка-зіно́ўеўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трацкі́сцка-зіно́ўеўскі трацкі́сцка-зіно́ўеўская трацкі́сцка-зіно́ўеўскае трацкі́сцка-зіно́ўеўскія
Р. трацкі́сцка-зіно́ўеўскага трацкі́сцка-зіно́ўеўскай
трацкі́сцка-зіно́ўеўскае		 трацкі́сцка-зіно́ўеўскага трацкі́сцка-зіно́ўеўскіх
Д. трацкі́сцка-зіно́ўеўскаму трацкі́сцка-зіно́ўеўскай трацкі́сцка-зіно́ўеўскаму трацкі́сцка-зіно́ўеўскім
В. трацкі́сцка-зіно́ўеўскі (неадуш.)
трацкі́сцка-зіно́ўеўскага (адуш.)		 трацкі́сцка-зіно́ўеўскую трацкі́сцка-зіно́ўеўскае трацкі́сцка-зіно́ўеўскія (неадуш.)
трацкі́сцка-зіно́ўеўскіх (адуш.)
Т. трацкі́сцка-зіно́ўеўскім трацкі́сцка-зіно́ўеўскай
трацкі́сцка-зіно́ўеўскаю		 трацкі́сцка-зіно́ўеўскім трацкі́сцка-зіно́ўеўскімі
М. трацкі́сцка-зіно́ўеўскім трацкі́сцка-зіно́ўеўскай трацкі́сцка-зіно́ўеўскім трацкі́сцка-зіно́ўеўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

трацкі́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трацкі́сцкі трацкі́сцкая трацкі́сцкае трацкі́сцкія
Р. трацкі́сцкага трацкі́сцкай
трацкі́сцкае		 трацкі́сцкага трацкі́сцкіх
Д. трацкі́сцкаму трацкі́сцкай трацкі́сцкаму трацкі́сцкім
В. трацкі́сцкі (неадуш.)
трацкі́сцкага (адуш.)		 трацкі́сцкую трацкі́сцкае трацкі́сцкія (неадуш.)
трацкі́сцкіх (адуш.)
Т. трацкі́сцкім трацкі́сцкай
трацкі́сцкаю		 трацкі́сцкім трацкі́сцкімі
М. трацкі́сцкім трацкі́сцкай трацкі́сцкім трацкі́сцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Траццякі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Траццякі́
Р. Траццяко́ў
Д. Траццяка́м
В. Траццякі́
Т. Траццяка́мі
М. Траццяка́х

траццяко́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. траццяко́ўскі траццяко́ўская траццяко́ўскае траццяко́ўскія
Р. траццяко́ўскага траццяко́ўскай
траццяко́ўскае		 траццяко́ўскага траццяко́ўскіх
Д. траццяко́ўскаму траццяко́ўскай траццяко́ўскаму траццяко́ўскім
В. траццяко́ўскі (неадуш.)
траццяко́ўскага (адуш.)		 траццяко́ўскую траццяко́ўскае траццяко́ўскія (неадуш.)
траццяко́ўскіх (адуш.)
Т. траццяко́ўскім траццяко́ўскай
траццяко́ўскаю		 траццяко́ўскім траццяко́ўскімі
М. траццяко́ўскім траццяко́ўскай траццяко́ўскім траццяко́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Траццяко́ўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Траццяко́ўцы
Р. Траццяко́ўцаў
Д. Траццяко́ўцам
В. Траццяко́ўцы
Т. Траццяко́ўцамі
М. Траццяко́ўцах

Трацы́лава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Трацы́лава
Р. Трацы́лава
Д. Трацы́лаву
В. Трацы́лава
Т. Трацы́лавам
М. Трацы́лаве

Трацэ́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Трацэ́вічы
Р. Трацэ́віч
Трацэ́вічаў
Д. Трацэ́вічам
В. Трацэ́вічы
Т. Трацэ́вічамі
М. Трацэ́вічах

Трацэ́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Трацэ́ўшчына
Р. Трацэ́ўшчыны
Д. Трацэ́ўшчыне
В. Трацэ́ўшчыну
Т. Трацэ́ўшчынай
Трацэ́ўшчынаю
М. Трацэ́ўшчыне

траця́к

‘цяля, жарабя трохгадовага ўзросту’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. траця́к трацякі́
Р. трацяка́ трацяко́ў
Д. трацяку́ трацяка́м
В. трацяка́ трацяко́ў
Т. трацяко́м трацяка́мі
М. трацяку́ трацяка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

траця́к

‘трэцяя частка чаго-н.’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. траця́к трацякі́
Р. трацяка́ трацяко́ў
Д. трацяку́ трацяка́м
В. траця́к трацякі́
Т. трацяко́м трацяка́мі
М. трацяку́ трацяка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.