знечалаве́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
знечалаве́чаны |
знечалаве́чаная |
знечалаве́чанае |
знечалаве́чаныя |
| Р. |
знечалаве́чанага |
знечалаве́чанай знечалаве́чанае |
знечалаве́чанага |
знечалаве́чаных |
| Д. |
знечалаве́чанаму |
знечалаве́чанай |
знечалаве́чанаму |
знечалаве́чаным |
| В. |
знечалаве́чаны (неадуш.) знечалаве́чанага (адуш.) |
знечалаве́чаную |
знечалаве́чанае |
знечалаве́чаныя (неадуш.) знечалаве́чаных (адуш.) |
| Т. |
знечалаве́чаным |
знечалаве́чанай знечалаве́чанаю |
знечалаве́чаным |
знечалаве́чанымі |
| М. |
знечалаве́чаным |
знечалаве́чанай |
знечалаве́чаным |
знечалаве́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
знечалаве́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
знечалаве́чванне |
| Р. |
знечалаве́чвання |
| Д. |
знечалаве́чванню |
| В. |
знечалаве́чванне |
| Т. |
знечалаве́чваннем |
| М. |
знечалаве́чванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
знечалаве́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знечалаве́чваюся |
знечалаве́чваемся |
| 2-я ас. |
знечалаве́чваешся |
знечалаве́чваецеся |
| 3-я ас. |
знечалаве́чваецца |
знечалаве́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
знечалаве́чваўся |
знечалаве́чваліся |
| ж. |
знечалаве́чвалася |
| н. |
знечалаве́чвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
знечалаве́чвайся |
знечалаве́чвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
знечалаве́чваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
знечалаве́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знечалаве́чваю |
знечалаве́чваем |
| 2-я ас. |
знечалаве́чваеш |
знечалаве́чваеце |
| 3-я ас. |
знечалаве́чвае |
знечалаве́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
знечалаве́чваў |
знечалаве́чвалі |
| ж. |
знечалаве́чвала |
| н. |
знечалаве́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
знечалаве́чвай |
знечалаве́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
знечалаве́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
знечалаве́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знечалаве́чуся |
знечалаве́чымся |
| 2-я ас. |
знечалаве́чышся |
знечалаве́чыцеся |
| 3-я ас. |
знечалаве́чыцца |
знечалаве́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
знечалаве́чыўся |
знечалаве́чыліся |
| ж. |
знечалаве́чылася |
| н. |
знечалаве́чылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
знечалаве́чся |
знечалаве́чцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
знечалаве́чыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
знечалаве́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знечалаве́чу |
знечалаве́чым |
| 2-я ас. |
знечалаве́чыш |
знечалаве́чыце |
| 3-я ас. |
знечалаве́чыць |
знечалаве́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
знечалаве́чыў |
знечалаве́чылі |
| ж. |
знечалаве́чыла |
| н. |
знечалаве́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
знечалаве́ч |
знечалаве́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
знечалаве́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зне́шнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зне́шнасць |
| Р. |
зне́шнасці |
| Д. |
зне́шнасці |
| В. |
зне́шнасць |
| Т. |
зне́шнасцю |
| М. |
зне́шнасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зне́шне
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| зне́шне |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
знешнегандлё́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
знешнегандлё́вы |
знешнегандлё́вая |
знешнегандлё́вае |
знешнегандлё́выя |
| Р. |
знешнегандлё́вага |
знешнегандлё́вай знешнегандлё́вае |
знешнегандлё́вага |
знешнегандлё́вых |
| Д. |
знешнегандлё́ваму |
знешнегандлё́вай |
знешнегандлё́ваму |
знешнегандлё́вым |
| В. |
знешнегандлё́вы (неадуш.) знешнегандлё́вага (адуш.) |
знешнегандлё́вую |
знешнегандлё́вае |
знешнегандлё́выя (неадуш.) знешнегандлё́вых (адуш.) |
| Т. |
знешнегандлё́вым |
знешнегандлё́вай знешнегандлё́ваю |
знешнегандлё́вым |
знешнегандлё́вымі |
| М. |
знешнегандлё́вым |
знешнегандлё́вай |
знешнегандлё́вым |
знешнегандлё́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
знешнепаліты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
знешнепаліты́чны |
знешнепаліты́чная |
знешнепаліты́чнае |
знешнепаліты́чныя |
| Р. |
знешнепаліты́чнага |
знешнепаліты́чнай знешнепаліты́чнае |
знешнепаліты́чнага |
знешнепаліты́чных |
| Д. |
знешнепаліты́чнаму |
знешнепаліты́чнай |
знешнепаліты́чнаму |
знешнепаліты́чным |
| В. |
знешнепаліты́чны (неадуш.) знешнепаліты́чнага (адуш.) |
знешнепаліты́чную |
знешнепаліты́чнае |
знешнепаліты́чныя (неадуш.) знешнепаліты́чных (адуш.) |
| Т. |
знешнепаліты́чным |
знешнепаліты́чнай знешнепаліты́чнаю |
знешнепаліты́чным |
знешнепаліты́чнымі |
| М. |
знешнепаліты́чным |
знешнепаліты́чнай |
знешнепаліты́чным |
знешнепаліты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.