пякне́ць
‘прыгажэць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пякне́ю |
пякне́ем |
| 2-я ас. |
пякне́еш |
пякне́еце |
| 3-я ас. |
пякне́е |
пякне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пякне́ў |
пякне́лі |
| ж. |
пякне́ла |
| н. |
пякне́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пякне́й |
пякне́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пякне́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пякно́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пякно́та |
| Р. |
пякно́ты |
| Д. |
пякно́це |
| В. |
пякно́ту |
| Т. |
пякно́тай пякно́таю |
| М. |
пякно́це |
Крыніцы:
piskunou2012.
пя́кнуцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пя́кнуся |
пя́кнемся |
| 2-я ас. |
пя́кнешся |
пя́кнецеся |
| 3-я ас. |
пя́кнецца |
пя́кнуцца |
| Прошлы час |
| м. |
пя́кнуўся |
пя́кнуліся |
| ж. |
пя́кнулася |
| н. |
пя́кнулася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пя́кніся |
пя́кніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пя́кнуўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
пя́кнуць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пя́кну |
пя́кнем |
| 2-я ас. |
пя́кнеш |
пя́кнеце |
| 3-я ас. |
пя́кне |
пя́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
пя́кнуў |
пя́кнулі |
| ж. |
пя́кнула |
| н. |
пя́кнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пя́кні |
пя́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пя́кнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пяко́лак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пяко́лак |
пяко́лкі |
| Р. |
пяко́лка |
пяко́лкаў |
| Д. |
пяко́лку |
пяко́лкам |
| В. |
пяко́лак |
пяко́лкі |
| Т. |
пяко́лкам |
пяко́лкамі |
| М. |
пяко́лку |
пяко́лках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
пяко́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пяко́та |
| Р. |
пяко́ты |
| Д. |
пяко́це |
| В. |
пяко́ту |
| Т. |
пяко́тай пяко́таю |
| М. |
пяко́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
пяко́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пяко́тка |
| Р. |
пяко́ткі |
| Д. |
пяко́тцы |
| В. |
пяко́тку |
| Т. |
пяко́ткай пяко́ткаю |
| М. |
пяко́тцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Пяко́ціна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пяко́ціна |
| Р. |
Пяко́ціна |
| Д. |
Пяко́ціну |
| В. |
Пяко́ціна |
| Т. |
Пяко́цінам |
| М. |
Пяко́ціне |
пяку́ча
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| пяку́ча |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.