траскаце́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
траскачу́ |
траскаці́м |
| 2-я ас. |
траскаці́ш |
траскаціце́ |
| 3-я ас. |
траскаці́ць |
траскаця́ць |
| Прошлы час |
| м. |
траскаце́ў |
траскаце́лі |
| ж. |
траскаце́ла |
| н. |
траскаце́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
траскаці́ |
траскаці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
траско́чучы |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
траскаце́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
траскачу́ |
траско́чам |
| 2-я ас. |
траско́чаш |
траско́чаце |
| 3-я ас. |
траско́ча |
траско́чуць |
| Прошлы час |
| м. |
траскаце́ў |
траскаце́лі |
| ж. |
траскаце́ла |
| н. |
траскаце́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
траскачы́ |
траскачы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
траско́чучы |
Крыніцы:
sbm2012.
траско́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
траско́вы |
траско́вая |
траско́вае |
траско́выя |
| Р. |
траско́вага |
траско́вай траско́вае |
траско́вага |
траско́вых |
| Д. |
траско́ваму |
траско́вай |
траско́ваму |
траско́вым |
| В. |
траско́вы (неадуш.) траско́вага (адуш.) |
траско́вую |
траско́вае |
траско́выя (неадуш.) траско́вых (адуш.) |
| Т. |
траско́вым |
траско́вай траско́ваю |
траско́вым |
траско́вымі |
| М. |
траско́вым |
траско́вай |
траско́вым |
траско́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
траско́выя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
траско́выя |
| Р. |
траско́вых |
| Д. |
траско́вым |
| В. |
траско́вых |
| Т. |
траско́вымі |
| М. |
траско́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
Траско́ўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Траско́ўшчына |
| Р. |
Траско́ўшчыны |
| Д. |
Траско́ўшчыне |
| В. |
Траско́ўшчыну |
| Т. |
Траско́ўшчынай Траско́ўшчынаю |
| М. |
Траско́ўшчыне |
траско́цце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
траско́цце |
| Р. |
траско́цця |
| Д. |
траско́ццю |
| В. |
траско́цце |
| Т. |
траско́ццем |
| М. |
траско́цці |
Крыніцы:
piskunou2012.
траску́н
‘жук’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
траску́н |
траскуны́ |
| Р. |
траскуна́ |
траскуно́ў |
| Д. |
траскуну́ |
траскуна́м |
| В. |
траскуна́ |
траскуно́ў |
| Т. |
траскуно́м |
траскуна́мі |
| М. |
траскуне́ |
траскуна́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
траску́н
‘моцны мароз’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
траску́н |
| Р. |
траскуну́ |
| Д. |
траскуну́ |
| В. |
траску́н |
| Т. |
траскуно́м |
| М. |
траскуне́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
траску́ха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
траску́ха |
траску́хі |
| Р. |
траску́хі |
траску́х |
| Д. |
траску́се |
траску́хам |
| В. |
траску́ху |
траску́х |
| Т. |
траску́хай траску́хаю |
траску́хамі |
| М. |
траску́се |
траску́хах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.