Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

расчу́лена

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
расчу́лена - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

расчу́ленасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. расчу́ленасць
Р. расчу́ленасці
Д. расчу́ленасці
В. расчу́ленасць
Т. расчу́ленасцю
М. расчу́ленасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

расчу́ленне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. расчу́ленне
Р. расчу́лення
Д. расчу́ленню
В. расчу́ленне
Т. расчу́леннем
М. расчу́ленні

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

расчуле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. расчуле́нне
Р. расчуле́ння
Д. расчуле́нню
В. расчуле́нне
Т. расчуле́ннем
М. расчуле́нні

Крыніцы: nazounik2008, tsbm1984.

расчу́лены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. расчу́лены расчу́леная расчу́ленае расчу́леныя
Р. расчу́ленага расчу́ленай
расчу́ленае
расчу́ленага расчу́леных
Д. расчу́ленаму расчу́ленай расчу́ленаму расчу́леным
В. расчу́лены (неадуш.)
расчу́ленага (адуш.)
расчу́леную расчу́ленае расчу́леныя (неадуш.)
расчу́леных (адуш.)
Т. расчу́леным расчу́ленай
расчу́ленаю
расчу́леным расчу́ленымі
М. расчу́леным расчу́ленай расчу́леным расчу́леных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

расчу́лены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. расчу́лены расчу́леная расчу́ленае расчу́леныя
Р. расчу́ленага расчу́ленай
расчу́ленае
расчу́ленага расчу́леных
Д. расчу́ленаму расчу́ленай расчу́ленаму расчу́леным
В. расчу́лены (неадуш.)
расчу́ленага (адуш.)
расчу́леную расчу́ленае расчу́леныя (неадуш.)
расчу́леных (адуш.)
Т. расчу́леным расчу́ленай
расчу́ленаю
расчу́леным расчу́ленымі
М. расчу́леным расчу́ленай расчу́леным расчу́леных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

расчу́лены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. расчу́лены расчу́леная расчу́ленае расчу́леныя
Р. расчу́ленага расчу́ленай
расчу́ленае
расчу́ленага расчу́леных
Д. расчу́ленаму расчу́ленай расчу́ленаму расчу́леным
В. расчу́лены (неадуш.)
расчу́ленага (адуш.)
расчу́леную расчу́ленае расчу́леныя (неадуш.)
расчу́леных (адуш.)
Т. расчу́леным расчу́ленай
расчу́ленаю
расчу́леным расчу́ленымі
М. расчу́леным расчу́ленай расчу́леным расчу́леных

Кароткая форма: расчу́лена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

расчу́ліцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. расчу́люся расчу́лімся
2-я ас. расчу́лішся расчу́ліцеся
3-я ас. расчу́ліцца расчу́ляцца
Прошлы час
м. расчу́ліўся расчу́ліліся
ж. расчу́лілася
н. расчу́лілася
Загадны лад
2-я ас. расчу́лься расчу́льцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час расчу́ліўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

расчу́ліць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. расчу́лю расчу́лім
2-я ас. расчу́ліш расчу́ліце
3-я ас. расчу́ліць расчу́ляць
Прошлы час
м. расчу́ліў расчу́лілі
ж. расчу́ліла
н. расчу́ліла
Загадны лад
2-я ас. расчу́ль расчу́льце
Дзеепрыслоўе
прош. час расчу́ліўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

расчу́льванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. расчу́льванне
Р. расчу́львання
Д. расчу́льванню
В. расчу́льванне
Т. расчу́льваннем
М. расчу́льванні

Крыніцы: piskunou2012.