паўзвалака́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паўзвалака́ю |
паўзвалака́ем |
| 2-я ас. |
паўзвалака́еш |
паўзвалака́еце |
| 3-я ас. |
паўзвалака́е |
паўзвалака́юць |
| Прошлы час |
| м. |
паўзвалака́ў |
паўзвалака́лі |
| ж. |
паўзвалака́ла |
| н. |
паўзвалака́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паўзвалака́й |
паўзвалака́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паўзвалака́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
паўзвала́кваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паўзвала́кваю |
паўзвала́кваем |
| 2-я ас. |
паўзвала́кваеш |
паўзвала́кваеце |
| 3-я ас. |
паўзвала́квае |
паўзвала́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
паўзвала́кваў |
паўзвала́квалі |
| ж. |
паўзвала́квала |
| н. |
паўзвала́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паўзвала́квай |
паўзвала́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паўзвала́кваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
паўзва́лле
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паўзва́лле |
| Р. |
паўзва́лля |
| Д. |
паўзва́ллю |
| В. |
паўзва́лле |
| Т. |
паўзва́ллем |
| М. |
паўзва́ллі |
Крыніцы:
piskunou2012.
паўзва́льваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паўзва́льваю |
паўзва́льваем |
| 2-я ас. |
паўзва́льваеш |
паўзва́льваеце |
| 3-я ас. |
паўзва́львае |
паўзва́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
паўзва́льваў |
паўзва́львалі |
| ж. |
паўзва́львала |
| н. |
паўзва́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паўзва́львай |
паўзва́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паўзва́льваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
паўзве́рх
прыназоўнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паўзве́рх
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| паўзве́рх |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паўзво́дна
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| паўзво́дна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паўзво́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паўзво́дны |
паўзво́дная |
паўзво́днае |
паўзво́дныя |
| Р. |
паўзво́днага |
паўзво́днай паўзво́днае |
паўзво́днага |
паўзво́дных |
| Д. |
паўзво́днаму |
паўзво́днай |
паўзво́днаму |
паўзво́дным |
| В. |
паўзво́дны (неадуш.) паўзво́днага (адуш.) |
паўзво́дную |
паўзво́днае |
паўзво́дныя (неадуш.) паўзво́дных (адуш.) |
| Т. |
паўзво́дным |
паўзво́днай паўзво́днаю |
паўзво́дным |
паўзво́днымі |
| М. |
паўзво́дным |
паўзво́днай |
паўзво́дным |
паўзво́дных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.