Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

алігадэндраглі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	алігадэндраглі́я
Р.	алігадэндраглі́і
Д.	алігадэндраглі́і
В.	алігадэндраглі́ю
Т.	алігадэндраглі́яй алігадэндраглі́яю
М.	алігадэндраглі́і

Крыніцы: piskunou2012.

алігакла́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

алігалецыта́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	алігалецыта́льны	алігалецыта́льная	алігалецыта́льнае	алігалецыта́льныя
Р.	алігалецыта́льнага	алігалецыта́льнай алігалецыта́льнае	алігалецыта́льнага	алігалецыта́льных
Д.	алігалецыта́льнаму	алігалецыта́льнай	алігалецыта́льнаму	алігалецыта́льным
В.	алігалецыта́льны (неадуш.) алігалецыта́льнага (адуш.)	алігалецыта́льную	алігалецыта́льнае	алігалецыта́льныя (неадуш.) алігалецыта́льных (адуш.)
Т.	алігалецыта́льным	алігалецыта́льнай алігалецыта́льнаю	алігалецыта́льным	алігалецыта́льнымі
М.	алігалецыта́льным	алігалецыта́льнай	алігалецыта́льным	алігалецыта́льных

Крыніцы: piskunou2012.

алігаме́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

алігаме́рны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	алігаме́рны	алігаме́рная	алігаме́рнае	алігаме́рныя
Р.	алігаме́рнага	алігаме́рнай алігаме́рнае	алігаме́рнага	алігаме́рных
Д.	алігаме́рнаму	алігаме́рнай	алігаме́рнаму	алігаме́рным
В.	алігаме́рны (неадуш.) алігаме́рнага (адуш.)	алігаме́рную	алігаме́рнае	алігаме́рныя (неадуш.) алігаме́рных (адуш.)
Т.	алігаме́рным	алігаме́рнай алігаме́рнаю	алігаме́рным	алігаме́рнымі
М.	алігаме́рным	алігаме́рнай	алігаме́рным	алігаме́рных

Крыніцы: piskunou2012.

алігамерыза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	алігамерыза́цыя
Р.	алігамерыза́цыі
Д.	алігамерыза́цыі
В.	алігамерыза́цыю
Т.	алігамерыза́цыяй алігамерыза́цыяю
М.	алігамерыза́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

алігапалі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

алігапалісты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	алігапалісты́чны	алігапалісты́чная	алігапалісты́чнае	алігапалісты́чныя
Р.	алігапалісты́чнага	алігапалісты́чнай алігапалісты́чнае	алігапалісты́чнага	алігапалісты́чных
Д.	алігапалісты́чнаму	алігапалісты́чнай	алігапалісты́чнаму	алігапалісты́чным
В.	алігапалісты́чны (неадуш.) алігапалісты́чнага (адуш.)	алігапалісты́чную	алігапалісты́чнае	алігапалісты́чныя (неадуш.) алігапалісты́чных (адуш.)
Т.	алігапалісты́чным	алігапалісты́чнай алігапалісты́чнаю	алігапалісты́чным	алігапалісты́чнымі
М.	алігапалісты́чным	алігапалісты́чнай	алігапалісты́чным	алігапалісты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

алігапо́лія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

алігапсо́нія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum