Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

біягеацэналагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. біягеацэналагі́чны біягеацэналагі́чная біягеацэналагі́чнае біягеацэналагі́чныя
Р. біягеацэналагі́чнага біягеацэналагі́чнай
біягеацэналагі́чнае		 біягеацэналагі́чнага біягеацэналагі́чных
Д. біягеацэналагі́чнаму біягеацэналагі́чнай біягеацэналагі́чнаму біягеацэналагі́чным
В. біягеацэналагі́чны (неадуш.)
біягеацэналагі́чнага (адуш.)		 біягеацэналагі́чную біягеацэналагі́чнае біягеацэналагі́чныя (неадуш.)
біягеацэналагі́чных (адуш.)
Т. біягеацэналагі́чным біягеацэналагі́чнай
біягеацэналагі́чнаю		 біягеацэналагі́чным біягеацэналагі́чнымі
М. біягеацэналагі́чным біягеацэналагі́чнай біягеацэналагі́чным біягеацэналагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

біягеацэнало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. біягеацэнало́гія
Р. біягеацэнало́гіі
Д. біягеацэнало́гіі
В. біягеацэнало́гію
Т. біягеацэнало́гіяй
біягеацэнало́гіяю
М. біягеацэнало́гіі

Крыніцы: piskunou2012.

біягеацэнаты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. біягеацэнаты́чны біягеацэнаты́чная біягеацэнаты́чнае біягеацэнаты́чныя
Р. біягеацэнаты́чнага біягеацэнаты́чнай
біягеацэнаты́чнае		 біягеацэнаты́чнага біягеацэнаты́чных
Д. біягеацэнаты́чнаму біягеацэнаты́чнай біягеацэнаты́чнаму біягеацэнаты́чным
В. біягеацэнаты́чны (неадуш.)
біягеацэнаты́чнага (адуш.)		 біягеацэнаты́чную біягеацэнаты́чнае біягеацэнаты́чныя (неадуш.)
біягеацэнаты́чных (адуш.)
Т. біягеацэнаты́чным біягеацэнаты́чнай
біягеацэнаты́чнаю		 біягеацэнаты́чным біягеацэнаты́чнымі
М. біягеацэнаты́чным біягеацэнаты́чнай біягеацэнаты́чным біягеацэнаты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

біягеацэно́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. біягеацэно́з біягеацэно́зы
Р. біягеацэно́зу біягеацэно́заў
Д. біягеацэно́зу біягеацэно́зам
В. біягеацэно́з біягеацэно́зы
Т. біягеацэно́зам біягеацэно́замі
М. біягеацэно́зе біягеацэно́зах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

біягельмі́нт

‘чарвяк-паразіт’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. біягельмі́нт біягельмі́нты
Р. біягельмі́нта біягельмі́нтаў
Д. біягельмі́нту біягельмі́нтам
В. біягельмі́нта біягельмі́нтаў
Т. біягельмі́нтам біягельмі́нтамі
М. біягельмі́нце біягельмі́нтах

Крыніцы: piskunou2012.

біяге́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. біяге́н біяге́ны
Р. біяге́на біяге́наў
Д. біяге́ну біяге́нам
В. біяге́н біяге́ны
Т. біяге́нам біяге́намі
М. біяге́не біяге́нах

Крыніцы: piskunou2012.

біягене́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. біягене́з
Р. біягене́зу
Д. біягене́зу
В. біягене́з
Т. біягене́зам
М. біягене́зе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

біягенеты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
біягенеты́чна - -

біягенеты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. біягенеты́чны біягенеты́чная біягенеты́чнае біягенеты́чныя
Р. біягенеты́чнага біягенеты́чнай
біягенеты́чнае		 біягенеты́чнага біягенеты́чных
Д. біягенеты́чнаму біягенеты́чнай біягенеты́чнаму біягенеты́чным
В. біягенеты́чны (неадуш.)
біягенеты́чнага (адуш.)		 біягенеты́чную біягенеты́чнае біягенеты́чныя (неадуш.)
біягенеты́чных (адуш.)
Т. біягенеты́чным біягенеты́чнай
біягенеты́чнаю		 біягенеты́чным біягенеты́чнымі
М. біягенеты́чным біягенеты́чнай біягенеты́чным біягенеты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

біяге́нна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
біяге́нна - -