Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

Зазе́р’е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Зазе́р’е
Р. Зазе́р’я
Д. Зазе́р’ю
В. Зазе́р’е
Т. Зазе́р’ем
М. Зазе́р’і

За́зерка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. За́зерка
Р. За́зеркі
Д. За́зерцы
В. За́зерку
Т. За́зеркай
За́зеркаю
М. За́зерцы

Зазе́рыца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Зазе́рыца
Р. Зазе́рыцы
Д. Зазе́рыцы
В. Зазе́рыцу
Т. Зазе́рыцай
Зазе́рыцаю
М. Зазе́рыцы

зазе́рыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зазе́руся зазе́рымся
2-я ас. зазе́рышся зазе́рыцеся
3-я ас. зазе́рыцца зазе́рацца
Прошлы час
м. зазе́рыўся зазе́рыліся
ж. зазе́рылася
н. зазе́рылася
Загадны лад
2-я ас. зазе́рся зазе́рцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час зазе́рыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

зазе́рыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зазе́ру зазе́рым
2-я ас. зазе́рыш зазе́рыце
3-я ас. зазе́рыць зазе́раць
Прошлы час
м. зазе́рыў зазе́рылі
ж. зазе́рыла
н. зазе́рыла
Загадны лад
2-я ас. зазе́р зазе́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час зазе́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

заззя́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заззя́ю заззя́ем
2-я ас. заззя́еш заззя́еце
3-я ас. заззя́е заззя́юць
Прошлы час
м. заззя́ў заззя́лі
ж. заззя́ла
н. заззя́ла
Загадны лад
2-я ас. заззя́й заззя́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час заззя́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зазімава́лы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зазімава́лы зазімава́лая зазімава́лае зазімава́лыя
Р. зазімава́лага зазімава́лай
зазімава́лае		 зазімава́лага зазімава́лых
Д. зазімава́ламу зазімава́лай зазімава́ламу зазімава́лым
В. зазімава́лы (неадуш.)
зазімава́лага (адуш.)		 зазімава́лую зазімава́лае зазімава́лыя (неадуш.)
зазімава́лых (адуш.)
Т. зазімава́лым зазімава́лай
зазімава́лаю		 зазімава́лым зазімава́лымі
М. зазімава́лым зазімава́лай зазімава́лым зазімава́лых

Крыніцы: piskunou2012.

зазімава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зазіму́ю зазіму́ем
2-я ас. зазіму́еш зазіму́еце
3-я ас. зазіму́е зазіму́юць
Прошлы час
м. зазімава́ў зазімава́лі
ж. зазімава́ла
н. зазімава́ла
Загадны лад
2-я ас. зазіму́й зазіму́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час зазімава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

за́зімак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. за́зімак за́зімкі
Р. за́зімку за́зімкаў
Д. за́зімку за́зімкам
В. за́зімак за́зімкі
Т. за́зімкам за́зімкамі
М. за́зімку за́зімках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

зазі́мак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зазі́мак зазі́мкі
Р. зазі́мку зазі́мкаў
Д. зазі́мку зазі́мкам
В. зазі́мак зазі́мкі
Т. зазі́мкам зазі́мкамі
М. зазі́мку зазі́мках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, tsblm1996, tsbm1984.