Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дасве́дчыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дасве́дчуся дасве́дчымся
2-я ас. дасве́дчышся дасве́дчыцеся
3-я ас. дасве́дчыцца дасве́дчацца
Прошлы час
м. дасве́дчыўся дасве́дчыліся
ж. дасве́дчылася
н. дасве́дчылася
Загадны лад
2-я ас. дасве́дчыся дасве́дчыцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час дасве́дчыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

дасве́дчыць

‘давесці да ведама, расказаць, засведчыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дасве́дчу дасве́дчым
2-я ас. дасве́дчыш дасве́дчыце
3-я ас. дасве́дчыць дасве́дчаць
Прошлы час
м. дасве́дчыў дасве́дчылі
ж. дасве́дчыла
н. дасве́дчыла
Загадны лад
2-я ас. дасве́дчы дасве́дчыце
Дзеепрыслоўе
прош. час дасве́дчыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

дасве́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дасве́т
Р. дасве́ту
Д. дасве́ту
В. дасве́т
Т. дасве́там
М. дасве́це

Крыніцы: piskunou2012.

дасве́ткам

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
дасве́ткам - -

Крыніцы: piskunou2012.

дасве́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дасве́тны дасве́тная дасве́тнае дасве́тныя
Р. дасве́тнага дасве́тнай
дасве́тнае
дасве́тнага дасве́тных
Д. дасве́тнаму дасве́тнай дасве́тнаму дасве́тным
В. дасве́тны (неадуш.)
дасве́тнага (адуш.)
дасве́тную дасве́тнае дасве́тныя (неадуш.)
дасве́тных (адуш.)
Т. дасве́тным дасве́тнай
дасве́тнаю
дасве́тным дасве́тнымі
М. дасве́тным дасве́тнай дасве́тным дасве́тных

Крыніцы: piskunou2012.

дасве́цце

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дасве́цце
Р. дасве́цця
Д. дасве́ццю
В. дасве́цце
Т. дасве́ццем
М. дасве́цці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дасве́ццем

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
дасве́ццем - -

Крыніцы: piskunou2012.

дасвідрава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дасвідрава́ны дасвідрава́ная дасвідрава́нае дасвідрава́ныя
Р. дасвідрава́нага дасвідрава́най
дасвідрава́нае
дасвідрава́нага дасвідрава́ных
Д. дасвідрава́наму дасвідрава́най дасвідрава́наму дасвідрава́ным
В. дасвідрава́ны (неадуш.)
дасвідрава́нага (адуш.)
дасвідрава́ную дасвідрава́нае дасвідрава́ныя (неадуш.)
дасвідрава́ных (адуш.)
Т. дасвідрава́ным дасвідрава́най
дасвідрава́наю
дасвідрава́ным дасвідрава́нымі
М. дасвідрава́ным дасвідрава́най дасвідрава́ным дасвідрава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дасвідрава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дасвідрава́ны дасвідрава́ная дасвідрава́нае дасвідрава́ныя
Р. дасвідрава́нага дасвідрава́най
дасвідрава́нае
дасвідрава́нага дасвідрава́ных
Д. дасвідрава́наму дасвідрава́най дасвідрава́наму дасвідрава́ным
В. дасвідрава́ны (неадуш.)
дасвідрава́нага (адуш.)
дасвідрава́ную дасвідрава́нае дасвідрава́ныя (неадуш.)
дасвідрава́ных (адуш.)
Т. дасвідрава́ным дасвідрава́най
дасвідрава́наю
дасвідрава́ным дасвідрава́нымі
М. дасвідрава́ным дасвідрава́най дасвідрава́ным дасвідрава́ных

Кароткая форма: дасвідрава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дасвідрава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дасвідру́юся дасвідру́емся
2-я ас. дасвідру́ешся дасвідру́ецеся
3-я ас. дасвідру́ецца дасвідру́юцца
Прошлы час
м. дасвідрава́ўся дасвідрава́ліся
ж. дасвідрава́лася
н. дасвідрава́лася
Загадны лад
2-я ас. дасвідру́йся дасвідру́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час дасвідрава́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.