Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

расцяле́шаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. расцяле́шаны расцяле́шаная расцяле́шанае расцяле́шаныя
Р. расцяле́шанага расцяле́шанай
расцяле́шанае
расцяле́шанага расцяле́шаных
Д. расцяле́шанаму расцяле́шанай расцяле́шанаму расцяле́шаным
В. расцяле́шаны (неадуш.)
расцяле́шанага (адуш.)
расцяле́шаную расцяле́шанае расцяле́шаныя (неадуш.)
расцяле́шаных (адуш.)
Т. расцяле́шаным расцяле́шанай
расцяле́шанаю
расцяле́шаным расцяле́шанымі
М. расцяле́шаным расцяле́шанай расцяле́шаным расцяле́шаных

Крыніцы: piskunou2012.

расцялі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. расце́ліцца расце́ляцца
Прошлы час
м. расцялі́ўся расцялі́ліся
ж. расцялі́лася
н. расцялі́лася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

расця́па

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. расця́па расця́пы
Р. расця́пы расця́п
Д. расця́пе расця́пам
В. расця́пу расця́п
Т. расця́пай
расця́паю
расця́памі
М. расця́пе расця́пах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, tsblm1996, tsbm1984.

расця́па

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. расця́па расця́пы
Р. расця́пы расця́п
Д. расця́пу расця́пам
В. расця́пу расця́п
Т. расця́пам расця́памі
М. расця́пе расця́пах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, tsblm1996, tsbm1984.

расцяро́б

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. расцяро́б расцяро́бы
Р. расцяро́бу расцяро́баў
Д. расцяро́бу расцяро́бам
В. расцяро́б расцяро́бы
Т. расцяро́бам расцяро́бамі
М. расцяро́бе расцяро́бах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

расцяро́бка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. расцяро́бка
Р. расцяро́бкі
Д. расцяро́бцы
В. расцяро́бку
Т. расцяро́бкай
расцяро́бкаю
М. расцяро́бцы

Крыніцы: piskunou2012.

расцяро́бны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. расцяро́бны расцяро́бная расцяро́бнае расцяро́бныя
Р. расцяро́бнага расцяро́бнай
расцяро́бнае
расцяро́бнага расцяро́бных
Д. расцяро́бнаму расцяро́бнай расцяро́бнаму расцяро́бным
В. расцяро́бны (неадуш.)
расцяро́бнага (адуш.)
расцяро́бную расцяро́бнае расцяро́бныя (неадуш.)
расцяро́бных (адуш.)
Т. расцяро́бным расцяро́бнай
расцяро́бнаю
расцяро́бным расцяро́бнымі
М. расцяро́бным расцяро́бнай расцяро́бным расцяро́бных

Крыніцы: piskunou2012.

Расцяро́бы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Расцяро́бы
Р. Расцяро́б
Расцяро́баў
Д. Расцяро́бам
В. Расцяро́бы
Т. Расцяро́бамі
М. Расцяро́бах

расцяру́шана

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
расцяру́шана - -

Крыніцы: piskunou2012.

расцяру́шанасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. расцяру́шанасць
Р. расцяру́шанасці
Д. расцяру́шанасці
В. расцяру́шанасць
Т. расцяру́шанасцю
М. расцяру́шанасці

Крыніцы: piskunou2012.