зглума́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зглума́чу |
зглума́чым |
| 2-я ас. |
зглума́чыш |
зглума́чыце |
| 3-я ас. |
зглума́чыць |
зглума́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
зглума́чыў |
зглума́чылі |
| ж. |
зглума́чыла |
| н. |
зглума́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зглума́ч |
зглума́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зглума́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зглумі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зглу́міцца |
зглу́мяцца |
| Прошлы час |
| м. |
зглумі́ўся |
зглумі́ліся |
| ж. |
зглумі́лася |
| н. |
зглумі́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зглумі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зглумлю́ |
зглу́мім |
| 2-я ас. |
зглу́міш |
зглу́міце |
| 3-я ас. |
зглу́міць |
зглу́мяць |
| Прошлы час |
| м. |
зглумі́ў |
зглумі́лі |
| ж. |
зглумі́ла |
| н. |
зглумі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зглумі́ |
зглумі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зглумі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зглумле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зглумле́нне |
| Р. |
зглумле́ння |
| Д. |
зглумле́нню |
| В. |
зглумле́нне |
| Т. |
зглумле́ннем |
| М. |
зглумле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зглу́млены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зглу́млены |
зглу́мленая |
зглу́мленае |
зглу́мленыя |
| Р. |
зглу́мленага |
зглу́мленай зглу́мленае |
зглу́мленага |
зглу́мленых |
| Д. |
зглу́мленаму |
зглу́мленай |
зглу́мленаму |
зглу́мленым |
| В. |
зглу́млены (неадуш.) зглу́мленага (адуш.) |
зглу́мленую |
зглу́мленае |
зглу́мленыя (неадуш.) зглу́мленых (адуш.) |
| Т. |
зглу́мленым |
зглу́мленай зглу́мленаю |
зглу́мленым |
зглу́мленымі |
| М. |
зглу́мленым |
зглу́мленай |
зглу́мленым |
зглу́мленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зглу́млены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зглу́млены |
зглу́мленая |
зглу́мленае |
зглу́мленыя |
| Р. |
зглу́мленага |
зглу́мленай зглу́мленае |
зглу́мленага |
зглу́мленых |
| Д. |
зглу́мленаму |
зглу́мленай |
зглу́мленаму |
зглу́мленым |
| В. |
зглу́млены (неадуш.) зглу́мленага (адуш.) |
зглу́мленую |
зглу́мленае |
зглу́мленыя (неадуш.) зглу́мленых (адуш.) |
| Т. |
зглу́мленым |
зглу́мленай зглу́мленаю |
зглу́мленым |
зглу́мленымі |
| М. |
зглу́мленым |
зглу́мленай |
зглу́мленым |
зглу́мленых |
Кароткая форма: зглу́млена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зглу́хнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зглу́хну |
зглу́хнем |
| 2-я ас. |
зглу́хнеш |
зглу́хнеце |
| 3-я ас. |
зглу́хне |
зглу́хнуць |
| Прошлы час |
| м. |
зглу́х |
зглу́хлі |
| ж. |
зглу́хла |
| н. |
зглу́хла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зглу́хні |
зглу́хніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зглу́хшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зглы́біць
‘паглыбіць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зглы́блю |
зглы́бім |
| 2-я ас. |
зглы́біш |
зглы́біце |
| 3-я ас. |
зглы́біць |
зглы́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
зглы́біў |
зглы́білі |
| ж. |
зглы́біла |
| н. |
зглы́біла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зглы́б |
зглы́бце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зглы́біўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.