Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

белабанды́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

белабанды́цкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	белабанды́цкі	белабанды́цкая	белабанды́цкае	белабанды́цкія
Р.	белабанды́цкага	белабанды́цкай белабанды́цкае	белабанды́цкага	белабанды́цкіх
Д.	белабанды́цкаму	белабанды́цкай	белабанды́цкаму	белабанды́цкім
В.	белабанды́цкі (неадуш.) белабанды́цкага (адуш.)	белабанды́цкую	белабанды́цкае	белабанды́цкія (неадуш.) белабанды́цкіх (адуш.)
Т.	белабанды́цкім	белабанды́цкай белабанды́цкаю	белабанды́цкім	белабанды́цкімі
М.	белабанды́цкім	белабанды́цкай	белабанды́цкім	белабанды́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

белабаро́ды

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	белабаро́ды	белабаро́дая	белабаро́дае	белабаро́дыя
Р.	белабаро́дага	белабаро́дай белабаро́дае	белабаро́дага	белабаро́дых
Д.	белабаро́даму	белабаро́дай	белабаро́даму	белабаро́дым
В.	белабаро́ды (неадуш.) белабаро́дага (адуш.)	белабаро́дую	белабаро́дае	белабаро́дыя (неадуш.) белабаро́дых (адуш.)
Т.	белабаро́дым	белабаро́дай белабаро́даю	белабаро́дым	белабаро́дымі
М.	белабаро́дым	белабаро́дай	белабаро́дым	белабаро́дых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

белабіле́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

белабіле́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	белабіле́тны	белабіле́тная	белабіле́тнае	белабіле́тныя
Р.	белабіле́тнага	белабіле́тнай белабіле́тнае	белабіле́тнага	белабіле́тных
Д.	белабіле́тнаму	белабіле́тнай	белабіле́тнаму	белабіле́тным
В.	белабіле́тны (неадуш.) белабіле́тнага (адуш.)	белабіле́тную	белабіле́тнае	белабіле́тныя (неадуш.) белабіле́тных (адуш.)
Т.	белабіле́тным	белабіле́тнай белабіле́тнаю	белабіле́тным	белабіле́тнымі
М.	белабіле́тным	белабіле́тнай	белабіле́тным	белабіле́тных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

белабо́кі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	белабо́кі	белабо́кая	белабо́кае	белабо́кія
Р.	белабо́кага	белабо́кай белабо́кае	белабо́кага	белабо́кіх
Д.	белабо́каму	белабо́кай	белабо́каму	белабо́кім
В.	белабо́кі (неадуш.) белабо́кага (адуш.)	белабо́кую	белабо́кае	белабо́кія (неадуш.) белабо́кіх (адуш.)
Т.	белабо́кім	белабо́кай белабо́каю	белабо́кім	белабо́кімі
М.	белабо́кім	белабо́кай	белабо́кім	белабо́кіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Белабо́кі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

белабо́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

белабро́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	белабро́вы	белабро́вая	белабро́вае	белабро́выя
Р.	белабро́вага	белабро́вай белабро́вае	белабро́вага	белабро́вых
Д.	белабро́ваму	белабро́вай	белабро́ваму	белабро́вым
В.	белабро́вы (неадуш.) белабро́вага (адуш.)	белабро́вую	белабро́вае	белабро́выя (неадуш.) белабро́вых (адуш.)
Т.	белабро́вым	белабро́вай белабро́ваю	белабро́вым	белабро́вымі
М.	белабро́вым	белабро́вай	белабро́вым	белабро́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Белабро́ддзе

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Verbum