пасё́рбаць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пасё́рбаю |
пасё́рбаем |
| 2-я ас. |
пасё́рбаеш |
пасё́рбаеце |
| 3-я ас. |
пасё́рбае |
пасё́рбаюць |
| Прошлы час |
| м. |
пасё́рбаў |
пасё́рбалі |
| ж. |
пасё́рбала |
| н. |
пасё́рбала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пасё́рбай |
пасё́рбайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пасё́рбаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пасё́рбванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пасё́рбванне |
| Р. |
пасё́рбвання |
| Д. |
пасё́рбванню |
| В. |
пасё́рбванне |
| Т. |
пасё́рбваннем |
| М. |
пасё́рбванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
пасё́рбваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пасё́рбваю |
пасё́рбваем |
| 2-я ас. |
пасё́рбваеш |
пасё́рбваеце |
| 3-я ас. |
пасё́рбвае |
пасё́рбваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пасё́рбваў |
пасё́рбвалі |
| ж. |
пасё́рбвала |
| н. |
пасё́рбвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пасё́рбвай |
пасё́рбвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пасё́рбваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пасібары́тнічаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пасібары́тнічаю |
пасібары́тнічаем |
| 2-я ас. |
пасібары́тнічаеш |
пасібары́тнічаеце |
| 3-я ас. |
пасібары́тнічае |
пасібары́тнічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
пасібары́тнічаў |
пасібары́тнічалі |
| ж. |
пасібары́тнічала |
| н. |
пасібары́тнічала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пасібары́тнічаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
пасібілі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пасібілі́зм |
| Р. |
пасібілі́зму |
| Д. |
пасібілі́зму |
| В. |
пасібілі́зм |
| Т. |
пасібілі́змам |
| М. |
пасібілі́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
пасібілі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пасібілі́ст |
пасібілі́сты |
| Р. |
пасібілі́ста |
пасібілі́стаў |
| Д. |
пасібілі́сту |
пасібілі́стам |
| В. |
пасібілі́ста |
пасібілі́стаў |
| Т. |
пасібілі́стам |
пасібілі́стамі |
| М. |
пасібілі́сце |
пасібілі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
пасіва́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пасіва́тар |
пасіва́тары |
| Р. |
пасіва́тару |
пасіва́тараў |
| Д. |
пасіва́тару |
пасіва́тарам |
| В. |
пасіва́тар |
пасіва́тары |
| Т. |
пасіва́тарам |
пасіва́тарамі |
| М. |
пасіва́тары |
пасіва́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
пасіва́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пасіва́цыя |
| Р. |
пасіва́цыі |
| Д. |
пасіва́цыі |
| В. |
пасіва́цыю |
| Т. |
пасіва́цыяй пасіва́цыяю |
| М. |
пасіва́цыі |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пасіве́ла
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| пасіве́ла |
- |
- |