беззава́дна
прыслоўе
| беззава́дна | - | - |
Крыніцы:
беззава́дна
прыслоўе
| беззава́дна | - | - |
Крыніцы:
беззава́дны
прыметнік, якасны
| беззава́дны | беззава́дная | беззава́днае | беззава́дныя | |
| беззава́днага | беззава́днай беззава́днае |
беззава́днага | беззава́дных | |
| беззава́днаму | беззава́днай | беззава́днаму | беззава́дным | |
| беззава́дны ( беззава́днага ( |
беззава́дную | беззава́днае | беззава́дныя ( беззава́дных ( |
|
| беззава́дным | беззава́днай беззава́днаю |
беззава́дным | беззава́днымі | |
| беззава́дным | беззава́днай | беззава́дным | беззава́дных | |
Крыніцы:
беззага́нна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| беззага́нна | беззага́нней | - |
Крыніцы:
беззага́ннасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| беззага́ннасць | |
| беззага́ннасці | |
| беззага́ннасці | |
| беззага́ннасць | |
| беззага́ннасцю | |
| беззага́ннасці |
Крыніцы:
беззага́нны
прыметнік, якасны
| беззага́нны | беззага́нная | беззага́ннае | беззага́нныя | |
| беззага́ннага | беззага́ннай беззага́ннае |
беззага́ннага | беззага́нных | |
| беззага́ннаму | беззага́ннай | беззага́ннаму | беззага́нным | |
| беззага́нны ( беззага́ннага ( |
беззага́нную | беззага́ннае | беззага́нныя ( беззага́нных ( |
|
| беззага́нным | беззага́ннай беззага́ннаю |
беззага́нным | беззага́ннымі | |
| беззага́нным | беззага́ннай | беззага́нным | беззага́нных | |
Крыніцы:
беззако́нна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| беззако́нна | беззако́нней | - |
Крыніцы:
беззако́ннасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| беззако́ннасць | |
| беззако́ннасці | |
| беззако́ннасці | |
| беззако́ннасць | |
| беззако́ннасцю | |
| беззако́ннасці |
Крыніцы:
беззако́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| беззако́нне | |
| беззако́ння | |
| беззако́нню | |
| беззако́нне | |
| беззако́ннем | |
| беззако́нні |
Крыніцы:
беззако́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| беззако́ннік | беззако́ннікі | |
| беззако́нніка | беззако́ннікаў | |
| беззако́нніку | беззако́ннікам | |
| беззако́нніка | беззако́ннікаў | |
| беззако́ннікам | беззако́ннікамі | |
| беззако́нніку | беззако́нніках |
Крыніцы:
беззако́нніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| беззако́нніца | беззако́нніцы | |
| беззако́нніцы | беззако́нніц | |
| беззако́нніцы | беззако́нніцам | |
| беззако́нніцу | беззако́нніц | |
| беззако́нніцай беззако́нніцаю |
беззако́нніцамі | |
| беззако́нніцы | беззако́нніцах |
Крыніцы: