шпількава́ць
‘шпількаваць каму-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шпільку́ю |
шпільку́ем |
| 2-я ас. |
шпільку́еш |
шпільку́еце |
| 3-я ас. |
шпільку́е |
шпільку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
шпількава́ў |
шпількава́лі |
| ж. |
шпількава́ла |
| н. |
шпількава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шпільку́й |
шпільку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шпільку́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
шпі́лькавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шпі́лькавы |
шпі́лькавая |
шпі́лькавае |
шпі́лькавыя |
| Р. |
шпі́лькавага |
шпі́лькавай шпі́лькавае |
шпі́лькавага |
шпі́лькавых |
| Д. |
шпі́лькаваму |
шпі́лькавай |
шпі́лькаваму |
шпі́лькавым |
| В. |
шпі́лькавы (неадуш.) шпі́лькавага (адуш.) |
шпі́лькавую |
шпі́лькавае |
шпі́лькавыя (неадуш.) шпі́лькавых (адуш.) |
| Т. |
шпі́лькавым |
шпі́лькавай шпі́лькаваю |
шпі́лькавым |
шпі́лькавымі |
| М. |
шпі́лькавым |
шпі́лькавай |
шпі́лькавым |
шпі́лькавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шпі́лькі
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
шпі́лькі |
| Р. |
шпі́лек |
| Д. |
шпі́лькам |
| В. |
шпі́лькі |
| Т. |
шпі́лькамі |
| М. |
шпі́льках |
Крыніцы:
sbm2012.
Шпі́лькі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шпі́лькі |
| Р. |
Шпі́лек Шпі́лькаў |
| Д. |
Шпі́лькам |
| В. |
Шпі́лькі |
| Т. |
Шпі́лькамі |
| М. |
Шпі́льках |
Шпількі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шпількі́ |
| Р. |
Шпілько́ў |
| Д. |
Шпілька́м |
| В. |
Шпількі́ |
| Т. |
Шпілька́мі |
| М. |
Шпілька́х |
шпі́льман
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шпі́льман |
шпі́льманы |
| Р. |
шпі́льмана |
шпі́льманаў |
| Д. |
шпі́льману |
шпі́льманам |
| В. |
шпі́льмана |
шпі́льманаў |
| Т. |
шпі́льманам |
шпі́льманамі |
| М. |
шпі́льмане |
шпі́льманах |
Крыніцы:
piskunou2012.
шпі́льчыць
‘рабіць з’едлівыя папрокі каму-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шпі́льчу |
шпі́льчым |
| 2-я ас. |
шпі́льчыш |
шпі́льчыце |
| 3-я ас. |
шпі́льчыць |
шпі́льчаць |
| Прошлы час |
| м. |
шпі́льчыў |
шпі́льчылі |
| ж. |
шпі́льчыла |
| н. |
шпі́льчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шпі́льчы |
шпі́льчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шпі́льчачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
шпіля́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шпіля́нне |
| Р. |
шпіля́ння |
| Д. |
шпіля́нню |
| В. |
шпіля́нне |
| Т. |
шпіля́ннем |
| М. |
шпіля́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
шпіля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шпіля́ю |
шпіля́ем |
| 2-я ас. |
шпіля́еш |
шпіля́еце |
| 3-я ас. |
шпіля́е |
шпіля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
шпіля́ў |
шпіля́лі |
| ж. |
шпіля́ла |
| н. |
шпіля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шпіля́й |
шпіля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шпіля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.