вымята́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вымята́ю |
вымята́ем |
| 2-я ас. |
вымята́еш |
вымята́еце |
| 3-я ас. |
вымята́е |
вымята́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вымята́ў |
вымята́лі |
| ж. |
вымята́ла |
| н. |
вымята́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вымята́й |
вымята́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вымята́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вынагле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вынагле́нне |
| Р. |
вынагле́ння |
| Д. |
вынагле́нню |
| В. |
вынагле́нне |
| Т. |
вынагле́ннем |
| М. |
вынагле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́наглены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́наглены |
вы́нагленая |
вы́нагленае |
вы́нагленыя |
| Р. |
вы́нагленага |
вы́нагленай вы́нагленае |
вы́нагленага |
вы́нагленых |
| Д. |
вы́нагленаму |
вы́нагленай |
вы́нагленаму |
вы́нагленым |
| В. |
вы́наглены (неадуш.) вы́нагленага (адуш.) |
вы́нагленую |
вы́нагленае |
вы́нагленыя (неадуш.) вы́нагленых (адуш.) |
| Т. |
вы́нагленым |
вы́нагленай вы́нагленаю |
вы́нагленым |
вы́нагленымі |
| М. |
вы́нагленым |
вы́нагленай |
вы́нагленым |
вы́нагленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́нагліцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́наглюся |
вы́наглімся |
| 2-я ас. |
вы́наглішся |
вы́нагліцеся |
| 3-я ас. |
вы́нагліцца |
вы́нагляцца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́нагліўся |
вы́нагліліся |
| ж. |
вы́наглілася |
| н. |
вы́наглілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́нагліся |
вы́нагліцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́нагліўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́нагліць
‘зрабіць каго-небудзь нахабным’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́наглю |
вы́наглім |
| 2-я ас. |
вы́нагліш |
вы́нагліце |
| 3-я ас. |
вы́нагліць |
вы́нагляць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́нагліў |
вы́наглілі |
| ж. |
вы́нагліла |
| н. |
вы́нагліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́наглі |
вы́нагліце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́нагліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вынагля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вынагля́юся |
вынагля́емся |
| 2-я ас. |
вынагля́ешся |
вынагля́ецеся |
| 3-я ас. |
вынагля́ецца |
вынагля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
вынагля́ўся |
вынагля́ліся |
| ж. |
вынагля́лася |
| н. |
вынагля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вынагля́йся |
вынагля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вынагля́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
вынагля́ць
‘рабіць каго-небудзь нахабным’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вынагля́ю |
вынагля́ем |
| 2-я ас. |
вынагля́еш |
вынагля́еце |
| 3-я ас. |
вынагля́е |
вынагля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вынагля́ў |
вынагля́лі |
| ж. |
вынагля́ла |
| н. |
вынагля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вынагля́й |
вынагля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вынагля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́наджаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́наджаны |
вы́наджаная |
вы́наджанае |
вы́наджаныя |
| Р. |
вы́наджанага |
вы́наджанай вы́наджанае |
вы́наджанага |
вы́наджаных |
| Д. |
вы́наджанаму |
вы́наджанай |
вы́наджанаму |
вы́наджаным |
| В. |
вы́наджаны (неадуш.) вы́наджанага (адуш.) |
вы́наджаную |
вы́наджанае |
вы́наджаныя (неадуш.) вы́наджаных (адуш.) |
| Т. |
вы́наджаным |
вы́наджанай вы́наджанаю |
вы́наджаным |
вы́наджанымі |
| М. |
вы́наджаным |
вы́наджанай |
вы́наджаным |
вы́наджаных |
Крыніцы:
piskunou2012.