Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эўтэ́ктыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

эўтэкты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	эўтэкты́чны	эўтэкты́чная	эўтэкты́чнае	эўтэкты́чныя
Р.	эўтэкты́чнага	эўтэкты́чнай эўтэкты́чнае	эўтэкты́чнага	эўтэкты́чных
Д.	эўтэкты́чнаму	эўтэкты́чнай	эўтэкты́чнаму	эўтэкты́чным
В.	эўтэкты́чны (неадуш.) эўтэкты́чнага (адуш.)	эўтэкты́чную	эўтэкты́чнае	эўтэкты́чныя (неадуш.) эўтэкты́чных (адуш.)
Т.	эўтэкты́чным	эўтэкты́чнай эўтэкты́чнаю	эўтэкты́чным	эўтэкты́чнымі
М.	эўтэкты́чным	эўтэкты́чнай	эўтэкты́чным	эўтэкты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

эўфані́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	эўфані́чны	эўфані́чная	эўфані́чнае	эўфані́чныя
Р.	эўфані́чнага	эўфані́чнай эўфані́чнае	эўфані́чнага	эўфані́чных
Д.	эўфані́чнаму	эўфані́чнай	эўфані́чнаму	эўфані́чным
В.	эўфані́чны (неадуш.) эўфані́чнага (адуш.)	эўфані́чную	эўфані́чнае	эўфані́чныя (неадуш.) эўфані́чных (адуш.)
Т.	эўфані́чным	эўфані́чнай эўфані́чнаю	эўфані́чным	эўфані́чнымі
М.	эўфані́чным	эўфані́чнай	эўфані́чным	эўфані́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

эўфані́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

эўфа́ўзіевы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	эўфа́ўзіевы	эўфа́ўзіевая	эўфа́ўзіевае	эўфа́ўзіевыя
Р.	эўфа́ўзіевага	эўфа́ўзіевай эўфа́ўзіевае	эўфа́ўзіевага	эўфа́ўзіевых
Д.	эўфа́ўзіеваму	эўфа́ўзіевай	эўфа́ўзіеваму	эўфа́ўзіевым
В.	эўфа́ўзіевы (неадуш.) эўфа́ўзіевага (адуш.)	эўфа́ўзіевую	эўфа́ўзіевае	эўфа́ўзіевыя (неадуш.) эўфа́ўзіевых (адуш.)
Т.	эўфа́ўзіевым	эўфа́ўзіевай эўфа́ўзіеваю	эўфа́ўзіевым	эўфа́ўзіевымі
М.	эўфа́ўзіевым	эўфа́ўзіевай	эўфа́ўзіевым	эўфа́ўзіевых

Крыніцы: piskunou2012.

эўфемі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

эўфемісты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
эўфемісты́чна	эўфемісты́чней	-

Крыніцы: piskunou2012.

эўфемісты́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

эўфемісты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	эўфемісты́чны	эўфемісты́чная	эўфемісты́чнае	эўфемісты́чныя
Р.	эўфемісты́чнага	эўфемісты́чнай эўфемісты́чнае	эўфемісты́чнага	эўфемісты́чных
Д.	эўфемісты́чнаму	эўфемісты́чнай	эўфемісты́чнаму	эўфемісты́чным
В.	эўфемісты́чны (неадуш.) эўфемісты́чнага (адуш.)	эўфемісты́чную	эўфемісты́чнае	эўфемісты́чныя (неадуш.) эўфемісты́чных (адуш.)
Т.	эўфемісты́чным	эўфемісты́чнай эўфемісты́чнаю	эўфемісты́чным	эўфемісты́чнымі
М.	эўфемісты́чным	эўфемісты́чнай	эўфемісты́чным	эўфемісты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

эўфілі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum