Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

эпо́нжавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эпо́нжавы эпо́нжавая эпо́нжавае эпо́нжавыя
Р. эпо́нжавага эпо́нжавай
эпо́нжавае		 эпо́нжавага эпо́нжавых
Д. эпо́нжаваму эпо́нжавай эпо́нжаваму эпо́нжавым
В. эпо́нжавы (неадуш.)
эпо́нжавага (адуш.)		 эпо́нжавую эпо́нжавае эпо́нжавыя (неадуш.)
эпо́нжавых (адуш.)
Т. эпо́нжавым эпо́нжавай
эпо́нжаваю		 эпо́нжавым эпо́нжавымі
М. эпо́нжавым эпо́нжавай эпо́нжавым эпо́нжавых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

эпо́ха

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. эпо́ха эпо́хі
Р. эпо́хі эпо́х
Д. эпо́се эпо́хам
В. эпо́ху эпо́хі
Т. эпо́хай
эпо́хаю		 эпо́хамі
М. эпо́се эпо́хах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Эпро́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Эпро́н
Р. Эпро́на
Д. Эпро́ну
В. Эпро́н
Т. Эпро́нам
М. Эпро́не

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

эпро́навец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. эпро́навец эпро́наўцы
Р. эпро́наўца эпро́наўцаў
Д. эпро́наўцу эпро́наўцам
В. эпро́наўца эпро́наўцаў
Т. эпро́наўцам эпро́наўцамі
М. эпро́наўцу эпро́наўцах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

эпсамі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. эпсамі́т эпсамі́ты
Р. эпсамі́ту эпсамі́таў
Д. эпсамі́ту эпсамі́там
В. эпсамі́т эпсамі́ты
Т. эпсамі́там эпсамі́тамі
М. эпсамі́це эпсамі́тах

Крыніцы: piskunou2012.

э́псілан

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. э́псілан
Р. э́псілана
Д. э́псілану
В. э́псілан
Т. э́псіланам
М. э́псілане

Крыніцы: piskunou2012.

эпулі́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. эпулі́с
Р. эпулі́су
Д. эпулі́су
В. эпулі́с
Т. эпулі́сам
М. эпулі́се

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

эпуні́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. эпуні́т эпуні́ты
Р. эпуні́та эпуні́таў
Д. эпуні́ту эпуні́там
В. эпуні́т эпуні́ты
Т. эпуні́там эпуні́тамі
М. эпуні́це эпуні́тах

Крыніцы: piskunou2012.

эпю́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. эпю́р эпю́ры
Р. эпю́ра эпю́раў
Д. эпю́ру эпю́рам
В. эпю́р эпю́ры
Т. эпю́рам эпю́рамі
М. эпю́ры эпю́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

эпю́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эпю́рны эпю́рная эпю́рнае эпю́рныя
Р. эпю́рнага эпю́рнай
эпю́рнае		 эпю́рнага эпю́рных
Д. эпю́рнаму эпю́рнай эпю́рнаму эпю́рным
В. эпю́рны (неадуш.) эпю́рную эпю́рнае эпю́рныя (неадуш.)
эпю́рных (адуш.)
Т. эпю́рным эпю́рнай
эпю́рнаю		 эпю́рным эпю́рнымі
М. эпю́рным эпю́рнай эпю́рным эпю́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.