эпаці́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эпаці́раваны |
эпаці́раваная |
эпаці́раванае |
эпаці́раваныя |
| Р. |
эпаці́раванага |
эпаці́раванай эпаці́раванае |
эпаці́раванага |
эпаці́раваных |
| Д. |
эпаці́раванаму |
эпаці́раванай |
эпаці́раванаму |
эпаці́раваным |
| В. |
эпаці́раваны (неадуш.) эпаці́раванага (адуш.) |
эпаці́раваную |
эпаці́раванае |
эпаці́раваныя (неадуш.) эпаці́раваных (адуш.) |
| Т. |
эпаці́раваным |
эпаці́раванай эпаці́раванаю |
эпаці́раваным |
эпаці́раванымі |
| М. |
эпаці́раваным |
эпаці́раванай |
эпаці́раваным |
эпаці́раваных |
Кароткая форма: эпаці́равана.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
эпаці́раваць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
эпаці́рую |
- |
| 2-я ас. |
эпаці́руеш |
- |
| 3-я ас. |
эпаці́руе |
эпаці́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
эпаці́раваў |
эпаці́равалі |
| ж. |
эпаці́равала |
| н. |
эпаці́равала |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
эпаці́раваць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
эпаці́рую |
- |
| 2-я ас. |
эпаці́руеш |
- |
| 3-я ас. |
эпаці́руе |
эпаці́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
эпаці́раваў |
эпаці́равалі |
| ж. |
эпаці́равала |
| н. |
эпаці́равала |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
эпейрагене́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эпейрагене́з |
| Р. |
эпейрагене́зу |
| Д. |
эпейрагене́зу |
| В. |
эпейрагене́з |
| Т. |
эпейрагене́зам |
| М. |
эпейрагене́зе |
Крыніцы:
piskunou2012.
эпейрафарэ́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эпейрафарэ́з |
| Р. |
эпейрафарэ́зу |
| Д. |
эпейрафарэ́зу |
| В. |
эпейрафарэ́з |
| Т. |
эпейрафарэ́зам |
| М. |
эпейрафарэ́зе |
Крыніцы:
piskunou2012.
эпе́ндыма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эпе́ндыма |
эпе́ндымы |
| Р. |
эпе́ндымы |
эпе́ндым |
| Д. |
эпе́ндыме |
эпе́ндымам |
| В. |
эпе́ндыму |
эпе́ндымы |
| Т. |
эпе́ндымай эпе́ндымаю |
эпе́ндымамі |
| М. |
эпе́ндыме |
эпе́ндымах |
Крыніцы:
piskunou2012.
эпенды́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эпенды́ма |
| Р. |
эпенды́мы |
| Д. |
эпенды́ме |
| В. |
эпенды́му |
| Т. |
эпенды́май эпенды́маю |
| М. |
эпенды́ме |
Іншыя варыянты:
эпе́ндыма.
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
эпе́ндыма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эпе́ндыма |
| Р. |
эпе́ндымы |
| Д. |
эпе́ндыме |
| В. |
эпе́ндыму |
| Т. |
эпе́ндымай эпе́ндымаю |
| М. |
эпе́ндыме |
Іншыя варыянты:
эпенды́ма.
Крыніцы:
krapivabr2012.
эпентэ́за
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эпентэ́за |
| Р. |
эпентэ́зы |
| Д. |
эпентэ́зе |
| В. |
эпентэ́зу |
| Т. |
эпентэ́зай эпентэ́заю |
| М. |
эпентэ́зе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.