эпале́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эпале́тны |
эпале́тная |
эпале́тнае |
эпале́тныя |
| Р. |
эпале́тнага |
эпале́тнай эпале́тнае |
эпале́тнага |
эпале́тных |
| Д. |
эпале́тнаму |
эпале́тнай |
эпале́тнаму |
эпале́тным |
| В. |
эпале́тны (неадуш.) эпале́тнага (адуш.) |
эпале́тную |
эпале́тнае |
эпале́тныя (неадуш.) эпале́тных (адуш.) |
| Т. |
эпале́тным |
эпале́тнай эпале́тнаю |
эпале́тным |
эпале́тнымі |
| М. |
эпале́тным |
эпале́тнай |
эпале́тным |
эпале́тных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
эпані́м
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эпані́м |
эпані́мы |
| Р. |
эпані́ма |
эпані́маў |
| Д. |
эпані́му |
эпані́мам |
| В. |
эпані́ма |
эпані́маў |
| Т. |
эпані́мам |
эпані́мамі |
| М. |
эпані́ме |
эпані́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.
эпапе́йнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эпапе́йнасць |
| Р. |
эпапе́йнасці |
| Д. |
эпапе́йнасці |
| В. |
эпапе́йнасць |
| Т. |
эпапе́йнасцю |
| М. |
эпапе́йнасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
эпапе́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эпапе́йны |
эпапе́йная |
эпапе́йнае |
эпапе́йныя |
| Р. |
эпапе́йнага |
эпапе́йнай эпапе́йнае |
эпапе́йнага |
эпапе́йных |
| Д. |
эпапе́йнаму |
эпапе́йнай |
эпапе́йнаму |
эпапе́йным |
| В. |
эпапе́йны (неадуш.) эпапе́йнага (адуш.) |
эпапе́йную |
эпапе́йнае |
эпапе́йныя (неадуш.) эпапе́йных (адуш.) |
| Т. |
эпапе́йным |
эпапе́йнай эпапе́йнаю |
эпапе́йным |
эпапе́йнымі |
| М. |
эпапе́йным |
эпапе́йнай |
эпапе́йным |
эпапе́йных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
эпапе́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эпапе́я |
эпапе́і |
| Р. |
эпапе́і |
эпапе́й |
| Д. |
эпапе́і |
эпапе́ям |
| В. |
эпапе́ю |
эпапе́і |
| Т. |
эпапе́яй эпапе́яю |
эпапе́ямі |
| М. |
эпапе́і |
эпапе́ях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
эпа́рх
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эпа́рх |
эпа́рхі |
| Р. |
эпа́рха |
эпа́рхаў |
| Д. |
эпа́рху |
эпа́рхам |
| В. |
эпа́рха |
эпа́рхаў |
| Т. |
эпа́рхам |
эпа́рхамі |
| М. |
эпа́рху |
эпа́рхах |
Крыніцы:
piskunou2012.
э́пас
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
э́пас |
э́пасы |
| Р. |
э́пасу |
э́пасаў |
| Д. |
э́пасу |
э́пасам |
| В. |
э́пас |
э́пасы |
| Т. |
э́пасам |
э́пасамі |
| М. |
э́пасе |
э́пасах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
эпасла́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эпасла́н |
| Р. |
эпасла́ну |
| Д. |
эпасла́ну |
| В. |
эпасла́н |
| Т. |
эпасла́нам |
| М. |
эпасла́не |
Крыніцы:
krapivabr2012.
э́пасны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
э́пасны |
э́пасная |
э́паснае |
э́пасныя |
| Р. |
э́паснага |
э́паснай э́паснае |
э́паснага |
э́пасных |
| Д. |
э́паснаму |
э́паснай |
э́паснаму |
э́пасным |
| В. |
э́пасны (неадуш.) э́паснага (адуш.) |
э́пасную |
э́паснае |
э́пасныя (неадуш.) э́пасных (адуш.) |
| Т. |
э́пасным |
э́паснай э́паснаю |
э́пасным |
э́паснымі |
| М. |
э́пасным |
э́паснай |
э́пасным |
э́пасных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.