Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

энзі́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. энзі́м энзі́мы
Р. энзі́му энзі́маў
Д. энзі́му энзі́мам
В. энзі́м энзі́мы
Т. энзі́мам энзі́мамі
М. энзі́ме энзі́мах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

энзімало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. энзімало́гія
Р. энзімало́гіі
Д. энзімало́гіі
В. энзімало́гію
Т. энзімало́гіяй
энзімало́гіяю
М. энзімало́гіі

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

энзіматы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. энзіматы́чны энзіматы́чная энзіматы́чнае энзіматы́чныя
Р. энзіматы́чнага энзіматы́чнай
энзіматы́чнае		 энзіматы́чнага энзіматы́чных
Д. энзіматы́чнаму энзіматы́чнай энзіматы́чнаму энзіматы́чным
В. энзіматы́чны (неадуш.)
энзіматы́чнага (адуш.)		 энзіматы́чную энзіматы́чнае энзіматы́чныя (неадуш.)
энзіматы́чных (адуш.)
Т. энзіматы́чным энзіматы́чнай
энзіматы́чнаю		 энзіматы́чным энзіматы́чнымі
М. энзіматы́чным энзіматы́чнай энзіматы́чным энзіматы́чных

Крыніцы: piskunou2012.

энзі́мны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. энзі́мны энзі́мная энзі́мнае энзі́мныя
Р. энзі́мнага энзі́мнай
энзі́мнае		 энзі́мнага энзі́мных
Д. энзі́мнаму энзі́мнай энзі́мнаму энзі́мным
В. энзі́мны (неадуш.)
энзі́мнага (адуш.)		 энзі́мную энзі́мнае энзі́мныя (неадуш.)
энзі́мных (адуш.)
Т. энзі́мным энзі́мнай
энзі́мнаю		 энзі́мным энзі́мнымі
М. энзі́мным энзі́мнай энзі́мным энзі́мных

Крыніцы: piskunou2012.

энзэ́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. энзэ́ энзэ́
Р. энзэ́ энзэ́
Д. энзэ́ энзэ́
В. энзэ́ энзэ́
Т. энзэ́ энзэ́
М. энзэ́ энзэ́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

энігматы́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. энігматы́чнасць
Р. энігматы́чнасці
Д. энігматы́чнасці
В. энігматы́чнасць
Т. энігматы́чнасцю
М. энігматы́чнасці

Крыніцы: piskunou2012.

энігматы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. энігматы́чны энігматы́чная энігматы́чнае энігматы́чныя
Р. энігматы́чнага энігматы́чнай
энігматы́чнае		 энігматы́чнага энігматы́чных
Д. энігматы́чнаму энігматы́чнай энігматы́чнаму энігматы́чным
В. энігматы́чны (неадуш.)
энігматы́чнага (адуш.)		 энігматы́чную энігматы́чнае энігматы́чныя (неадуш.)
энігматы́чных (адуш.)
Т. энігматы́чным энігматы́чнай
энігматы́чнаю		 энігматы́чным энігматы́чнымі
М. энігматы́чным энігматы́чнай энігматы́чным энігматы́чных

Крыніцы: piskunou2012.

э́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. э́нка э́нкі
Р. э́нкі э́нак
Д. э́нцы э́нкам
В. э́нку э́нак
Т. э́нкай
э́нкаю		 э́нкамі
М. э́нцы э́нках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

энкавэды́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. энкавэды́ст энкавэды́сты
Р. энкавэды́ста энкавэды́стаў
Д. энкавэды́сту энкавэды́стам
В. энкавэды́ста энкавэды́стаў
Т. энкавэды́стам энкавэды́стамі
М. энкавэды́сце энкавэды́стах

Крыніцы: piskunou2012.

энкавэдэ́шнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. энкавэдэ́шнік энкавэдэ́шнікі
Р. энкавэдэ́шніка энкавэдэ́шнікаў
Д. энкавэдэ́шніку энкавэдэ́шнікам
В. энкавэдэ́шніка энкавэдэ́шнікаў
Т. энкавэдэ́шнікам энкавэдэ́шнікамі
М. энкавэдэ́шніку энкавэдэ́шніках

Крыніцы: piskunou2012.