Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

энка́ўстыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. энка́ўстыка
Р. энка́ўстыкі
Д. энка́ўстыцы
В. энка́ўстыку
Т. энка́ўстыкай
энка́ўстыкаю
М. энка́ўстыцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

энкаўсты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. энкаўсты́чны энкаўсты́чная энкаўсты́чнае энкаўсты́чныя
Р. энкаўсты́чнага энкаўсты́чнай
энкаўсты́чнае		 энкаўсты́чнага энкаўсты́чных
Д. энкаўсты́чнаму энкаўсты́чнай энкаўсты́чнаму энкаўсты́чным
В. энкаўсты́чны (неадуш.)
энкаўсты́чнага (адуш.)		 энкаўсты́чную энкаўсты́чнае энкаўсты́чныя (неадуш.)
энкаўсты́чных (адуш.)
Т. энкаўсты́чным энкаўсты́чнай
энкаўсты́чнаю		 энкаўсты́чным энкаўсты́чнымі
М. энкаўсты́чным энкаўсты́чнай энкаўсты́чным энкаўсты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

энкла́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. энкла́ў энкла́вы
Р. энкла́ва энкла́ваў
Д. энкла́ву энкла́вам
В. энкла́ў энкла́вы
Т. энкла́вам энкла́вамі
М. энкла́ве энкла́вах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

энклі́за

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. энклі́за
Р. энклі́зы
Д. энклі́зе
В. энклі́зу
Т. энклі́зай
энклі́заю
М. энклі́зе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

энклі́тыка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. энклі́тыка энклі́тыкі
Р. энклі́тыкі энклі́тык
Д. энклі́тыцы энклі́тыкам
В. энклі́тыку энклі́тыкі
Т. энклі́тыкай
энклі́тыкаю		 энклі́тыкамі
М. энклі́тыцы энклі́тыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

энкліты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. энкліты́чны энкліты́чная энкліты́чнае энкліты́чныя
Р. энкліты́чнага энкліты́чнай
энкліты́чнае		 энкліты́чнага энкліты́чных
Д. энкліты́чнаму энкліты́чнай энкліты́чнаму энкліты́чным
В. энкліты́чны (неадуш.)
энкліты́чнага (адуш.)		 энкліты́чную энкліты́чнае энкліты́чныя (неадуш.)
энкліты́чных (адуш.)
Т. энкліты́чным энкліты́чнай
энкліты́чнаю		 энкліты́чным энкліты́чнымі
М. энкліты́чным энкліты́чнай энкліты́чным энкліты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

энко́міум

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. энко́міум энко́міумы
Р. энко́міума энко́міумаў
Д. энко́міуму энко́міумам
В. энко́міум энко́міумы
Т. энко́міумам энко́міумамі
М. энко́міуме энко́міумах

Крыніцы: piskunou2012.

энкрыні́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. энкрыні́т энкрыні́ты
Р. энкрыні́ту энкрыні́таў
Д. энкрыні́ту энкрыні́там
В. энкрыні́т энкрыні́ты
Т. энкрыні́там энкрыні́тамі
М. энкрыні́це энкрыні́тах

Крыніцы: piskunou2012.

э́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. э́нны э́нная э́ннае э́нныя
Р. э́ннага э́ннай
э́ннае		 э́ннага э́нных
Д. э́ннаму э́ннай э́ннаму э́нным
В. э́нны (неадуш.)
э́ннага (адуш.)		 э́нную э́ннае э́нныя (неадуш.)
э́нных (адуш.)
Т. э́нным э́ннай
э́ннаю		 э́нным э́ннымі
М. э́нным э́ннай э́нным э́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Энры́ке

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. Энры́ке Энры́ке
Р. Энры́ке Энры́ке
Д. Энры́ке Энры́ке
В. Энры́ке Энры́ке
Т. Энры́ке Энры́ке
М. Энры́ке Энры́ке