Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

экумені́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. экумені́сцкі экумені́сцкая экумені́сцкае экумені́сцкія
Р. экумені́сцкага экумені́сцкай
экумені́сцкае		 экумені́сцкага экумені́сцкіх
Д. экумені́сцкаму экумені́сцкай экумені́сцкаму экумені́сцкім
В. экумені́сцкі (неадуш.)
экумені́сцкага (адуш.)		 экумені́сцкую экумені́сцкае экумені́сцкія (неадуш.)
экумені́сцкіх (адуш.)
Т. экумені́сцкім экумені́сцкай
экумені́сцкаю		 экумені́сцкім экумені́сцкімі
М. экумені́сцкім экумені́сцкай экумені́сцкім экумені́сцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

экумені́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. экумені́цкі экумені́цкая экумені́цкае экумені́цкія
Р. экумені́цкага экумені́цкай экумені́цкага экумені́цкіх
Д. экумені́цкаму экумені́цкай экумені́цкаму экумені́цкім
В. экумені́цкі экумені́цкую экумені́цкае экумені́цкія
Т. экумені́цкім экумені́цкай
экумені́цкаю		 экумені́цкім экумені́цкімі
М. экумені́цкім экумені́цкай экумені́цкім экумені́цкіх

Крыніцы: sbm2012.

экумені́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. экумені́чны экумені́чная экумені́чнае экумені́чныя
Р. экумені́чнага экумені́чнай
экумені́чнае		 экумені́чнага экумені́чных
Д. экумені́чнаму экумені́чнай экумені́чнаму экумені́чным
В. экумені́чны (неадуш.)
экумені́чнага (адуш.)		 экумені́чную экумені́чнае экумені́чныя (неадуш.)
экумені́чных (адуш.)
Т. экумені́чным экумені́чнай
экумені́чнаю		 экумені́чным экумені́чнымі
М. экумені́чным экумені́чнай экумені́чным экумені́чных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

экфра́сіс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. экфра́сіс экфра́сісы
Р. экфра́сіса экфра́сісаў
Д. экфра́сісу экфра́сісам
В. экфра́сіс экфра́сісы
Т. экфра́сісам экфра́сісамі
М. экфра́сісе экфра́сісах

Крыніцы: piskunou2012.

экю́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. экю́ экю́
Р. экю́ экю́
Д. экю́ экю́
В. экю́ экю́
Т. экю́ экю́
М. экю́ экю́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

экю́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. экю́ экю́
Р. экю́ экю́
Д. экю́ экю́
В. экю́ экю́
Т. экю́ экю́
М. экю́ экю́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

э́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. э́л э́л
Р. э́л э́л
Д. э́л э́л
В. э́л э́л
Т. э́л э́л
М. э́л э́л

Крыніцы: tsbm1984.

Э́ла

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Э́ла Э́лы
Р. Э́лы Э́л
Д. Э́ле Э́лам
В. Э́лу Э́л
Т. Э́лай
Э́лаю		 Э́ламі
М. Э́ле Э́лах

Эла́да

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Эла́да
Р. Эла́ды
Д. Эла́дзе
В. Эла́ду
Т. Эла́дай
Эла́даю
М. Эла́дзе

Крыніцы: piskunou2012.

эла́дскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эла́дскі эла́дская эла́дскае эла́дскія
Р. эла́дскага эла́дскай
эла́дскае		 эла́дскага эла́дскіх
Д. эла́дскаму эла́дскай эла́дскаму эла́дскім
В. эла́дскі (неадуш.)
эла́дскага (адуш.)		 эла́дскую эла́дскае эла́дскія (неадуш.)
эла́дскіх (адуш.)
Т. эла́дскім эла́дскай
эла́дскаю		 эла́дскім эла́дскімі
М. эла́дскім эла́дскай эла́дскім эла́дскіх

Крыніцы: piskunou2012.