вы́мачаны
‘ад вымачаць’
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́мачаны |
вы́мачаная |
вы́мачанае |
вы́мачаныя |
| Р. |
вы́мачанага |
вы́мачанай вы́мачанае |
вы́мачанага |
вы́мачаных |
| Д. |
вы́мачанаму |
вы́мачанай |
вы́мачанаму |
вы́мачаным |
| В. |
вы́мачаны (неадуш.) вы́мачанага (адуш.) |
вы́мачаную |
вы́мачанае |
вы́мачаныя (неадуш.) вы́мачаных (адуш.) |
| Т. |
вы́мачаным |
вы́мачанай вы́мачанаю |
вы́мачаным |
вы́мачанымі |
| М. |
вы́мачаным |
вы́мачанай |
вы́мачаным |
вы́мачаных |
Кароткая форма: вы́мачана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
вы́мачаны
‘ад вымачыць’
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́мачаны |
вы́мачаная |
вы́мачанае |
вы́мачаныя |
| Р. |
вы́мачанага |
вы́мачанай вы́мачанае |
вы́мачанага |
вы́мачаных |
| Д. |
вы́мачанаму |
вы́мачанай |
вы́мачанаму |
вы́мачаным |
| В. |
вы́мачаны (неадуш.) вы́мачанага (адуш.) |
вы́мачаную |
вы́мачанае |
вы́мачаныя (неадуш.) вы́мачаных (адуш.) |
| Т. |
вы́мачаным |
вы́мачанай вы́мачанаю |
вы́мачаным |
вы́мачанымі |
| М. |
вы́мачаным |
вы́мачанай |
вы́мачаным |
вы́мачаных |
Кароткая форма: вы́мачана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
вы́мачаць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́мачаю |
вы́мачаем |
| 2-я ас. |
вы́мачаеш |
вы́мачаеце |
| 3-я ас. |
вы́мачае |
вы́мачаюць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́мачаў |
вы́мачалі |
| ж. |
вы́мачала |
| н. |
вы́мачала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́мачай |
вы́мачайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́мачаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́мачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́мачка |
вы́мачкі |
| Р. |
вы́мачкі |
вы́мачак |
| Д. |
вы́мачцы |
вы́мачкам |
| В. |
вы́мачку |
вы́мачкі |
| Т. |
вы́мачкай вы́мачкаю |
вы́мачкамі |
| М. |
вы́мачцы |
вы́мачках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́мачына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́мачына |
вы́мачыны |
| Р. |
вы́мачыны |
вы́мачын |
| Д. |
вы́мачыне |
вы́мачынам |
| В. |
вы́мачыну |
вы́мачыны |
| Т. |
вы́мачынай вы́мачынаю |
вы́мачынамі |
| М. |
вы́мачыне |
вы́мачынах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́мачыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́мачуся |
вы́мачымся |
| 2-я ас. |
вы́мачышся |
вы́мачыцеся |
| 3-я ас. |
вы́мачыцца |
вы́мачацца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́мачыўся |
вы́мачыліся |
| ж. |
вы́мачылася |
| н. |
вы́мачылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́мачыся |
вы́мачыцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́мачыўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́мачыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́мачу |
вы́мачым |
| 2-я ас. |
вы́мачыш |
вы́мачыце |
| 3-я ас. |
вы́мачыць |
вы́мачаць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́мачыў |
вы́мачылі |
| ж. |
вы́мачыла |
| н. |
вы́мачыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́мачы |
вы́мачыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́мачыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́машчаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́машчаны |
вы́машчаная |
вы́машчанае |
вы́машчаныя |
| Р. |
вы́машчанага |
вы́машчанай вы́машчанае |
вы́машчанага |
вы́машчаных |
| Д. |
вы́машчанаму |
вы́машчанай |
вы́машчанаму |
вы́машчаным |
| В. |
вы́машчаны (неадуш.) вы́машчанага (адуш.) |
вы́машчаную |
вы́машчанае |
вы́машчаныя (неадуш.) вы́машчаных (адуш.) |
| Т. |
вы́машчаным |
вы́машчанай вы́машчанаю |
вы́машчаным |
вы́машчанымі |
| М. |
вы́машчаным |
вы́машчанай |
вы́машчаным |
вы́машчаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́машчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́машчаны |
вы́машчаная |
вы́машчанае |
вы́машчаныя |
| Р. |
вы́машчанага |
вы́машчанай вы́машчанае |
вы́машчанага |
вы́машчаных |
| Д. |
вы́машчанаму |
вы́машчанай |
вы́машчанаму |
вы́машчаным |
| В. |
вы́машчаны (неадуш.) вы́машчанага (адуш.) |
вы́машчаную |
вы́машчанае |
вы́машчаныя (неадуш.) вы́машчаных (адуш.) |
| Т. |
вы́машчаным |
вы́машчанай вы́машчанаю |
вы́машчаным |
вы́машчанымі |
| М. |
вы́машчаным |
вы́машчанай |
вы́машчаным |
вы́машчаных |
Кароткая форма: вы́машчана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́межавацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
вы́межуецца |
вы́межуюцца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́межаваўся |
вы́межаваліся |
| ж. |
вы́межавалася |
| н. |
вы́межавалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.