Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

швэ́дар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. швэ́дар швэ́дры
Р. швэ́дра швэ́драў
Д. швэ́дру швэ́драм
В. швэ́дар швэ́дры
Т. швэ́драм швэ́драмі
М. швэ́дры швэ́драх

Крыніцы: piskunou2012.

швэ́нданне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. швэ́нданне швэ́нданні
Р. швэ́ндання швэ́нданняў
Д. швэ́нданню швэ́нданням
В. швэ́нданне швэ́нданні
Т. швэ́нданнем швэ́нданнямі
М. швэ́нданні швэ́нданнях

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

швэ́нданнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. швэ́нданнік швэ́нданнікі
Р. швэ́нданніка швэ́нданнікаў
Д. швэ́нданніку швэ́нданнікам
В. швэ́нданніка швэ́нданнікаў
Т. швэ́нданнікам швэ́нданнікамі
М. швэ́нданніку швэ́нданніках

Крыніцы: piskunou2012.

швэ́нданніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. швэ́нданніца швэ́нданніцы
Р. швэ́нданніцы швэ́нданніц
Д. швэ́нданніцы швэ́нданніцам
В. швэ́нданніцу швэ́нданніц
Т. швэ́нданніцай
швэ́нданніцаю		 швэ́нданніцамі
М. швэ́нданніцы швэ́нданніцах

Крыніцы: piskunou2012.

швэ́ндацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. швэ́ндаюся швэ́ндаемся
2-я ас. швэ́ндаешся швэ́ндаецеся
3-я ас. швэ́ндаецца швэ́ндаюцца
Прошлы час
м. швэ́ндаўся швэ́ндаліся
ж. швэ́ндалася
н. швэ́ндалася
Загадны лад
2-я ас. швэ́ндайся швэ́ндайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час швэ́ндаючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

швэ́ндаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. швэ́ндаю швэ́ндаем
2-я ас. швэ́ндаеш швэ́ндаеце
3-я ас. швэ́ндае швэ́ндаюць
Прошлы час
м. швэ́ндаў швэ́ндалі
ж. швэ́ндала
н. швэ́ндала
Загадны лад
2-я ас. швэ́ндай швэ́ндайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час швэ́ндаючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

швэ́ркаць

‘гаварыць, вымаўляць што-небудзь і без прамога дапаўнення; сноўдаць; шоргаць, шаркаць’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. швэ́ркаю швэ́ркаем
2-я ас. швэ́ркаеш швэ́ркаеце
3-я ас. швэ́ркае швэ́ркаюць
Прошлы час
м. швэ́ркаў швэ́ркалі
ж. швэ́ркала
н. швэ́ркала
Загадны лад
2-я ас. швэ́ркай швэ́ркайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час швэ́ркаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Швяды́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Швяды́
Р. Швядо́ў
Д. Швяда́м
В. Швяды́
Т. Швяда́мі
М. Швяда́х

Швяйля́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Швяйля́ны
Р. Швяйля́н
Швяйля́наў
Д. Швяйля́нам
В. Швяйля́ны
Т. Швяйля́намі
М. Швяйля́нах

Шкава́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Шкава́
Р. Шкавы́
Д. Шкаве́
В. Шкаву́
Т. Шкаво́й
Шкаво́ю
М. Шкаве́