Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

шкадо́бнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шкадо́бнік шкадо́бнікі
Р. шкадо́бніка шкадо́бнікаў
Д. шкадо́бніку шкадо́бнікам
В. шкадо́бніка шкадо́бнікаў
Т. шкадо́бнікам шкадо́бнікамі
М. шкадо́бніку шкадо́бніках

Крыніцы: piskunou2012.

шкадо́бніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шкадо́бніца шкадо́бніцы
Р. шкадо́бніцы шкадо́бніц
Д. шкадо́бніцы шкадо́бніцам
В. шкадо́бніцу шкадо́бніц
Т. шкадо́бніцай
шкадо́бніцаю
шкадо́бніцамі
М. шкадо́бніцы шкадо́бніцах

Крыніцы: piskunou2012.

шкадо́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шкадо́бны шкадо́бная шкадо́бнае шкадо́бныя
Р. шкадо́бнага шкадо́бнай
шкадо́бнае
шкадо́бнага шкадо́бных
Д. шкадо́бнаму шкадо́бнай шкадо́бнаму шкадо́бным
В. шкадо́бны (неадуш.)
шкадо́бнага (адуш.)
шкадо́бную шкадо́бнае шкадо́бныя (неадуш.)
шкадо́бных (адуш.)
Т. шкадо́бным шкадо́бнай
шкадо́бнаю
шкадо́бным шкадо́бнымі
М. шкадо́бным шкадо́бнай шкадо́бным шкадо́бных

Крыніцы: piskunou2012.

шкадо́ўлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шкадо́ўлівы шкадо́ўлівая шкадо́ўлівае шкадо́ўлівыя
Р. шкадо́ўлівага шкадо́ўлівай
шкадо́ўлівае
шкадо́ўлівага шкадо́ўлівых
Д. шкадо́ўліваму шкадо́ўлівай шкадо́ўліваму шкадо́ўлівым
В. шкадо́ўлівы (неадуш.)
шкадо́ўлівага (адуш.)
шкадо́ўлівую шкадо́ўлівае шкадо́ўлівыя (неадуш.)
шкадо́ўлівых (адуш.)
Т. шкадо́ўлівым шкадо́ўлівай
шкадо́ўліваю
шкадо́ўлівым шкадо́ўлівымі
М. шкадо́ўлівым шкадо́ўлівай шкадо́ўлівым шкадо́ўлівых

Крыніцы: piskunou2012.

шкадо́ўнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шкадо́ўнік шкадо́ўнікі
Р. шкадо́ўніка шкадо́ўнікаў
Д. шкадо́ўніку шкадо́ўнікам
В. шкадо́ўніка шкадо́ўнікаў
Т. шкадо́ўнікам шкадо́ўнікамі
М. шкадо́ўніку шкадо́ўніках

Крыніцы: piskunou2012.

шкадо́ўніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шкадо́ўніца шкадо́ўніцы
Р. шкадо́ўніцы шкадо́ўніц
Д. шкадо́ўніцы шкадо́ўніцам
В. шкадо́ўніцу шкадо́ўніц
Т. шкадо́ўніцай
шкадо́ўніцаю
шкадо́ўніцамі
М. шкадо́ўніцы шкадо́ўніцах

Крыніцы: piskunou2012.

шкала́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. шкала́ шка́лы
Р. шкалы́ шка́л
Д. шкале́ шка́лам
В. шкалу́ шка́лы
Т. шкало́й
шкало́ю
шка́ламі
М. шкале́ шка́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Шкалё́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Шкалё́ўка
Р. Шкалё́ўкі
Д. Шкалё́ўцы
В. Шкалё́ўку
Т. Шкалё́ўкай
Шкалё́ўкаю
М. Шкалё́ўцы

шка́лік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шка́лік шка́лікі
Р. шка́ліка шка́лікаў
Д. шка́ліку шка́лікам
В. шка́лік шка́лікі
Т. шка́лікам шка́лікамі
М. шка́ліку шка́ліках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

шка́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шка́льны шка́льная шка́льнае шка́льныя
Р. шка́льнага шка́льнай
шка́льнае
шка́льнага шка́льных
Д. шка́льнаму шка́льнай шка́льнаму шка́льным
В. шка́льны (неадуш.)
шка́льнага (адуш.)
шка́льную шка́льнае шка́льныя (неадуш.)
шка́льных (адуш.)
Т. шка́льным шка́льнай
шка́льнаю
шка́льным шка́льнымі
М. шка́льным шка́льнай шка́льным шка́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.