Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

задзьму́хаць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. задзьму́хаю задзьму́хаем
2-я ас. задзьму́хаеш задзьму́хаеце
3-я ас. задзьму́хае задзьму́хаюць
Прошлы час
м. задзьму́хаў задзьму́халі
ж. задзьму́хала
н. задзьму́хала
Загадны лад
2-я ас. задзьму́хай задзьму́хайце
Дзеепрыслоўе
прош. час задзьму́хаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

задзьму́хванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. задзьму́хванне
Р. задзьму́хвання
Д. задзьму́хванню
В. задзьму́хванне
Т. задзьму́хваннем
М. задзьму́хванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

задзьму́хвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. задзьму́хваецца задзьму́хваюцца
Прошлы час
м. задзьму́хваўся задзьму́хваліся
ж. задзьму́хвалася
н. задзьму́хвалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

задзьму́хваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. задзьму́хваю задзьму́хваем
2-я ас. задзьму́хваеш задзьму́хваеце
3-я ас. задзьму́хвае задзьму́хваюць
Прошлы час
м. задзьму́хваў задзьму́хвалі
ж. задзьму́хвала
н. задзьму́хвала
Загадны лад
2-я ас. задзьму́хвай задзьму́хвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час задзьму́хваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

задзьму́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. задзьму́ задзьмё́м
2-я ас. задзьме́ш задзьмяце́
3-я ас. задзьме́ задзьму́ць
Прошлы час
м. задзьму́ў задзьму́лі
ж. задзьму́ла
н. задзьму́ла
Загадны лад
2-я ас. задзьмі́ задзьмі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час задзьму́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

задзю́баць

‘забіць каго-небудзь дзюбай, чым-небудзь вострым; пачаць дзюбаць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. задзю́баю задзю́баем
2-я ас. задзю́баеш задзю́баеце
3-я ас. задзю́бае задзю́баюць
Прошлы час
м. задзю́баў задзю́балі
ж. задзю́бала
н. задзю́бала
Загадны лад
2-я ас. задзю́бай задзю́байце
Дзеепрыслоўе
прош. час задзю́баўшы

Крыніцы: piskunou2012.

задзю́ндзіцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. задзю́нджуся задзю́ндзімся
2-я ас. задзю́ндзішся задзю́ндзіцеся
3-я ас. задзю́ндзіцца задзю́ндзяцца
Прошлы час
м. задзю́ндзіўся задзю́ндзіліся
ж. задзю́ндзілася
н. задзю́ндзілася
Загадны лад
2-я ас. задзю́ндзіся задзю́ндзіцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час задзю́ндзіўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

задзю́ндзіць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. задзю́нджу задзю́ндзім
2-я ас. задзю́ндзіш задзю́ндзіце
3-я ас. задзю́ндзіць задзю́ндзяць
Прошлы час
м. задзю́ндзіў задзю́ндзілі
ж. задзю́ндзіла
н. задзю́ндзіла
Загадны лад
2-я ас. задзю́ндзі задзю́ндзіце
Дзеепрыслоўе
прош. час задзю́ндзіўшы

Крыніцы: piskunou2012.

задзюрча́ць

‘пачаць дзюрчаць - журчаць, цурчаць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. задзюрчу́ задзюрчы́м
2-я ас. задзюрчы́ш задзюрчыце́
3-я ас. задзюрчы́ць задзюрча́ць
Прошлы час
м. задзюрча́ў задзюрча́лі
ж. задзюрча́ла
н. задзюрча́ла
Загадны лад
2-я ас. задзюрчы́ задзюрчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час задзюрча́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

задзюрчэ́ць

‘пачаць дзюрчэць - журчаць, цурчаць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. задзюрчы́ць задзюрча́ць
Прошлы час
м. задзюрчэ́ў задзюрчэ́лі
ж. задзюрчэ́ла
н. задзюрчэ́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час задзюрчэ́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.