алефі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
алефі́н |
алефі́ны |
| Р. |
алефі́ну |
алефі́наў |
| Д. |
алефі́ну |
алефі́нам |
| В. |
алефі́н |
алефі́ны |
| Т. |
алефі́нам |
алефі́намі |
| М. |
алефі́не |
алефі́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Але́шавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Але́шавічы |
| Р. |
Але́шавіч Але́шавічаў |
| Д. |
Але́шавічам |
| В. |
Але́шавічы |
| Т. |
Але́шавічамі |
| М. |
Але́шавічах |
Але́шкава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Але́шкава |
| Р. |
Але́шкава |
| Д. |
Але́шкаву |
| В. |
Але́шкава |
| Т. |
Але́шкавам |
| М. |
Але́шкаве |
Але́шкавец
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Але́шкавец |
| Р. |
Алешкаўца́ |
| Д. |
Алешкаўцу́ |
| В. |
Але́шкавец |
| Т. |
Алешкаўцо́м |
| М. |
Алешкаўцы́ |
Але́шкавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Але́шкавічы |
| Р. |
Але́шкавіч Але́шкавічаў |
| Д. |
Але́шкавічам |
| В. |
Але́шкавічы |
| Т. |
Але́шкавічамі |
| М. |
Але́шкавічах |
Але́шкаўцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Але́шкаўцы |
| Р. |
Але́шкаўцаў |
| Д. |
Але́шкаўцам |
| В. |
Але́шкаўцы |
| Т. |
Але́шкаўцамі |
| М. |
Але́шкаўцах |