Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

фу́рменны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фу́рменны фу́рменная фу́рменнае фу́рменныя
Р. фу́рменнага фу́рменнай
фу́рменнае		 фу́рменнага фу́рменных
Д. фу́рменнаму фу́рменнай фу́рменнаму фу́рменным
В. фу́рменны (неадуш.)
фу́рменнага (адуш.)		 фу́рменную фу́рменнае фу́рменныя (неадуш.)
фу́рменных (адуш.)
Т. фу́рменным фу́рменнай
фу́рменнаю		 фу́рменным фу́рменнымі
М. фу́рменным фу́рменнай фу́рменным фу́рменных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

фурніту́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. фурніту́ра
Р. фурніту́ры
Д. фурніту́ры
В. фурніту́ру
Т. фурніту́рай
фурніту́раю
М. фурніту́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фурніту́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фурніту́рны фурніту́рная фурніту́рнае фурніту́рныя
Р. фурніту́рнага фурніту́рнай
фурніту́рнае		 фурніту́рнага фурніту́рных
Д. фурніту́рнаму фурніту́рнай фурніту́рнаму фурніту́рным
В. фурніту́рны (неадуш.)
фурніту́рнага (адуш.)		 фурніту́рную фурніту́рнае фурніту́рныя (неадуш.)
фурніту́рных (адуш.)
Т. фурніту́рным фурніту́рнай
фурніту́рнаю		 фурніту́рным фурніту́рнымі
М. фурніту́рным фурніту́рнай фурніту́рным фурніту́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фурніту́ршчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фурніту́ршчык фурніту́ршчыкі
Р. фурніту́ршчыка фурніту́ршчыкаў
Д. фурніту́ршчыку фурніту́ршчыкам
В. фурніту́ршчыка фурніту́ршчыкаў
Т. фурніту́ршчыкам фурніту́ршчыкамі
М. фурніту́ршчыку фурніту́ршчыках

Крыніцы: nazounik2008.

фуро́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. фуро́р
Р. фуро́ру
Д. фуро́ру
В. фуро́р
Т. фуро́рам
М. фуро́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фуру́нкул

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фуру́нкул фуру́нкулы
Р. фуру́нкула фуру́нкулаў
Д. фуру́нкулу фуру́нкулам
В. фуру́нкул фуру́нкулы
Т. фуру́нкулам фуру́нкуламі
М. фуру́нкуле фуру́нкулах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фурункулё́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. фурункулё́з
Р. фурункулё́зу
Д. фурункулё́зу
В. фурункулё́з
Т. фурункулё́зам
М. фурункулё́зе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фурункулё́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фурункулё́зны фурункулё́зная фурункулё́знае фурункулё́зныя
Р. фурункулё́знага фурункулё́знай
фурункулё́знае		 фурункулё́знага фурункулё́зных
Д. фурункулё́знаму фурункулё́знай фурункулё́знаму фурункулё́зным
В. фурункулё́зны (неадуш.)
фурункулё́знага (адуш.)		 фурункулё́зную фурункулё́знае фурункулё́зныя (неадуш.)
фурункулё́зных (адуш.)
Т. фурункулё́зным фурункулё́знай
фурункулё́знаю		 фурункулё́зным фурункулё́знымі
М. фурункулё́зным фурункулё́знай фурункулё́зным фурункулё́зных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фурфуро́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. фурфуро́л
Р. фурфуро́лу
Д. фурфуро́лу
В. фурфуро́л
Т. фурфуро́лам
М. фурфуро́ле

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

фурчэ́ць

‘грукатаць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. фурчу́ фурчы́м
2-я ас. фурчы́ш фурчыце́
3-я ас. фурчы́ць фурча́ць
Прошлы час
м. фурчэ́ў фурчэ́лі
ж. фурчэ́ла
н. фурчэ́ла
Загадны лад
2-я ас. фурчы́ фурчы́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час фурчучы́

Крыніцы: piskunou2012.