Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

фурма́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фурма́н фурманы́
Р. фурмана́ фурмано́ў
Д. фурману́ фурмана́м
В. фурмана́ фурмано́ў
Т. фурмано́м фурмана́мі
М. фурмане́ фурмана́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, tsblm1996, tsbm1984.

фурма́начны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фурма́начны фурма́начная фурма́начнае фурма́начныя
Р. фурма́начнага фурма́начнай
фурма́начнае
фурма́начнага фурма́начных
Д. фурма́начнаму фурма́начнай фурма́начнаму фурма́начным
В. фурма́начны (неадуш.)
фурма́начнага (адуш.)
фурма́начную фурма́начнае фурма́начныя (неадуш.)
фурма́начных (адуш.)
Т. фурма́начным фурма́начнай
фурма́начнаю
фурма́начным фурма́начнымі
М. фурма́начным фурма́начнай фурма́начным фурма́начных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Фурма́нішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Фурма́нішкі
Р. Фурма́нішак
Фурма́нішкаў
Д. Фурма́нішкам
В. Фурма́нішкі
Т. Фурма́нішкамі
М. Фурма́нішках

фурма́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. фурма́нка фурма́нкі
Р. фурма́нкі фурма́нак
Д. фурма́нцы фурма́нкам
В. фурма́нку фурма́нкі
Т. фурма́нкай
фурма́нкаю
фурма́нкамі
М. фурма́нцы фурма́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фурма́нская

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. фурма́нская фурма́нскія
Р. фурма́нскай фурма́нскіх
Д. фурма́нскай фурма́нскім
В. фурма́нскую фурма́нскія
Т. фурма́нскай
фурма́нскаю
фурма́нскімі
М. фурма́нскай фурма́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

фурма́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фурма́нскі фурма́нская фурма́нскае фурма́нскія
Р. фурма́нскага фурма́нскай
фурма́нскае
фурма́нскага фурма́нскіх
Д. фурма́нскаму фурма́нскай фурма́нскаму фурма́нскім
В. фурма́нскі (неадуш.)
фурма́нскага (адуш.)
фурма́нскую фурма́нскае фурма́нскія (неадуш.)
фурма́нскіх (адуш.)
Т. фурма́нскім фурма́нскай
фурма́нскаю
фурма́нскім фурма́нскімі
М. фурма́нскім фурма́нскай фурма́нскім фурма́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

фурма́нства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. фурма́нства
Р. фурма́нства
Д. фурма́нству
В. фурма́нства
Т. фурма́нствам
М. фурма́нстве

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

фурма́ншчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фурма́ншчык фурма́ншчыкі
Р. фурма́ншчыка фурма́ншчыкаў
Д. фурма́ншчыку фурма́ншчыкам
В. фурма́ншчыка фурма́ншчыкаў
Т. фурма́ншчыкам фурма́ншчыкамі
М. фурма́ншчыку фурма́ншчыках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Фу́рманы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Фу́рманы
Р. Фу́рманаў
Д. Фу́рманам
В. Фу́рманы
Т. Фу́рманамі
М. Фу́рманах

фурмаўшчы́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. фурмаўшчы́к фурмаўшчыкі́
Р. фурмаўшчыка́ фурмаўшчыко́ў
Д. фурмаўшчыку́ фурмаўшчыка́м
В. фурмаўшчыка́ фурмаўшчыко́ў
Т. фурмаўшчыко́м фурмаўшчыка́мі
М. фурмаўшчыку́ фурмаўшчыка́х

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.