Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

ацярэ́бліваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ацярэ́бліваю ацярэ́бліваем
2-я ас. ацярэ́бліваеш ацярэ́бліваеце
3-я ас. ацярэ́блівае ацярэ́бліваюць
Прошлы час
м. ацярэ́бліваў ацярэ́блівалі
ж. ацярэ́блівала
н. ацярэ́блівала
Загадны лад
2-я ас. ацярэ́блівай ацярэ́блівайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ацярэ́бліваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Аця́ты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Аця́ты
Р. Аця́т
Аця́таў
Д. Аця́там
В. Аця́ты
Т. Аця́тамі
М. Аця́тах

аця́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аця́ты аця́тая аця́тае аця́тыя
Р. аця́тага аця́тай
аця́тае		 аця́тага аця́тых
Д. аця́таму аця́тай аця́таму аця́тым
В. аця́ты (неадуш.)
аця́тага (адуш.)		 аця́тую аця́тае аця́тыя (неадуш.)
аця́тых (адуш.)
Т. аця́тым аця́тай
аця́таю		 аця́тым аця́тымі
М. аця́тым аця́тай аця́тым аця́тых

Крыніцы: piskunou2012.

аця́ць

‘ахапіць каго-небудзь, што-небудзь (страх ацяў душу); абсекчы што-небудзь (ацяць сучча)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. атну́ атнё́м
2-я ас. атне́ш атняце́
3-я ас. атне́ атну́ць
Прошлы час
м. аця́ў аця́лі
ж. аця́ла
н. аця́ла
Загадны лад
2-я ас. атні́ атні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час аця́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

ацячы́

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. ацячэ́ ацяку́ць
Прошлы час
м. ацё́к ацяклі́
ж. ацякла́
н. ацякло́
Дзеепрыслоўе
прош. час ацё́кшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

а́ч

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.

ача́г

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ача́г ачагі́
Р. ачага́ ачаго́ў
Д. ачагу́ ачага́м
В. ача́г ачагі́
Т. ачаго́м ачага́мі
М. ачагу́ ачага́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ачаго́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ачаго́васць
Р. ачаго́васці
Д. ачаго́васці
В. ачаго́васць
Т. ачаго́васцю
М. ачаго́васці

Крыніцы: piskunou2012.

ачаго́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ачаго́вы ачаго́вая ачаго́вае ачаго́выя
Р. ачаго́вага ачаго́вай
ачаго́вае		 ачаго́вага ачаго́вых
Д. ачаго́ваму ачаго́вай ачаго́ваму ачаго́вым
В. ачаго́вы (неадуш.)
ачаго́вага (адуш.)		 ачаго́вую ачаго́вае ачаго́выя (неадуш.)
ачаго́вых (адуш.)
Т. ачаго́вым ачаго́вай
ачаго́ваю		 ачаго́вым ачаго́вымі
М. ачаго́вым ачаго́вай ачаго́вым ачаго́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

а́чай

злучнік, падпарадкавальны

Крыніцы: piskunou2012.