а́цець
‘ацець каму-небудзь і без прамога дапаўнення (маці ацець не навучыла)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
а́цею |
а́цеем |
| 2-я ас. |
а́цееш |
а́цееце |
| 3-я ас. |
а́цее |
а́цеюць |
| Прошлы час |
| м. |
а́цеў |
а́целі |
| ж. |
а́цела |
| н. |
а́цела |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
а́цей |
а́цейце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
а́цеючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ацё́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ацё́к |
ацё́кі |
| Р. |
ацё́ку |
ацё́каў |
| Д. |
ацё́ку |
ацё́кам |
| В. |
ацё́к |
ацё́кі |
| Т. |
ацё́кам |
ацё́камі |
| М. |
ацё́ку |
ацё́ках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ацё́клы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ацё́клы |
ацё́клая |
ацё́клае |
ацё́клыя |
| Р. |
ацё́клага |
ацё́клай ацё́клае |
ацё́клага |
ацё́клых |
| Д. |
ацё́кламу |
ацё́клай |
ацё́кламу |
ацё́клым |
| В. |
ацё́клы (неадуш.) ацё́клага (адуш.) |
ацё́клую |
ацё́клае |
ацё́клыя (неадуш.) ацё́клых (адуш.) |
| Т. |
ацё́клым |
ацё́клай ацё́клаю |
ацё́клым |
ацё́клымі |
| М. |
ацё́клым |
ацё́клай |
ацё́клым |
ацё́клых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
ацё́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ацё́л |
ацё́лы |
| Р. |
ацё́лу |
ацё́лаў |
| Д. |
ацё́лу |
ацё́лам |
| В. |
ацё́л |
ацё́лы |
| Т. |
ацё́лам |
ацё́ламі |
| М. |
ацё́ле |
ацё́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ацё́лачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ацё́лачны |
ацё́лачная |
ацё́лачнае |
ацё́лачныя |
| Р. |
ацё́лачнага |
ацё́лачнай ацё́лачнае |
ацё́лачнага |
ацё́лачных |
| Д. |
ацё́лачнаму |
ацё́лачнай |
ацё́лачнаму |
ацё́лачным |
| В. |
ацё́лачны (неадуш.) ацё́лачнага (адуш.) |
ацё́лачную |
ацё́лачнае |
ацё́лачныя (неадуш.) ацё́лачных (адуш.) |
| Т. |
ацё́лачным |
ацё́лачнай ацё́лачнаю |
ацё́лачным |
ацё́лачнымі |
| М. |
ацё́лачным |
ацё́лачнай |
ацё́лачным |
ацё́лачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ацё́паць
‘пачысціць ад бруду каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ацё́паю |
ацё́паем |
| 2-я ас. |
ацё́паеш |
ацё́паеце |
| 3-я ас. |
ацё́пае |
ацё́паюць |
| Прошлы час |
| м. |
ацё́паў |
ацё́палі |
| ж. |
ацё́пала |
| н. |
ацё́пала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ацё́пай |
ацё́пайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ацё́паўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ацё́пкацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
ацё́пкаецца |
ацё́пкаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
ацё́пкаўся |
ацё́пкаліся |
| ж. |
ацё́пкалася |
| н. |
ацё́пкалася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ацё́пкаўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
ацё́рты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ацё́рты |
ацё́ртая |
ацё́ртае |
ацё́ртыя |
| Р. |
ацё́ртага |
ацё́ртай ацё́ртае |
ацё́ртага |
ацё́ртых |
| Д. |
ацё́ртаму |
ацё́ртай |
ацё́ртаму |
ацё́ртым |
| В. |
ацё́рты (неадуш.) ацё́ртага (адуш.) |
ацё́ртую |
ацё́ртае |
ацё́ртыя (неадуш.) ацё́ртых (адуш.) |
| Т. |
ацё́ртым |
ацё́ртай ацё́ртаю |
ацё́ртым |
ацё́ртымі |
| М. |
ацё́ртым |
ацё́ртай |
ацё́ртым |
ацё́ртых |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ацё́рты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ацё́рты |
ацё́ртая |
ацё́ртае |
ацё́ртыя |
| Р. |
ацё́ртага |
ацё́ртай ацё́ртае |
ацё́ртага |
ацё́ртых |
| Д. |
ацё́ртаму |
ацё́ртай |
ацё́ртаму |
ацё́ртым |
| В. |
ацё́рты (неадуш.) ацё́ртага (адуш.) |
ацё́ртую |
ацё́ртае |
ацё́ртыя (неадуш.) ацё́ртых (адуш.) |
| Т. |
ацё́ртым |
ацё́ртай ацё́ртаю |
ацё́ртым |
ацё́ртымі |
| М. |
ацё́ртым |
ацё́ртай |
ацё́ртым |
ацё́ртых |
Кароткая форма: ацё́рта.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ацё́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ацё́чнасць |
ацё́чнасці |
| Р. |
ацё́чнасці |
ацё́чнасцей ацё́чнасцяў |
| Д. |
ацё́чнасці |
ацё́чнасцям |
| В. |
ацё́чнасць |
ацё́чнасці |
| Т. |
ацё́чнасцю |
ацё́чнасцямі |
| М. |
ацё́чнасці |
ацё́чнасцях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.