Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

ушанава́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ушанава́льнік ушанава́льнікі
Р. ушанава́льніка ушанава́льнікаў
Д. ушанава́льніку ушанава́льнікам
В. ушанава́льніка ушанава́льнікаў
Т. ушанава́льнікам ушанава́льнікамі
М. ушанава́льніку ушанава́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

ушанава́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ушанава́льны ушанава́льная ушанава́льнае ушанава́льныя
Р. ушанава́льнага ушанава́льнай
ушанава́льнае		 ушанава́льнага ушанава́льных
Д. ушанава́льнаму ушанава́льнай ушанава́льнаму ушанава́льным
В. ушанава́льны (неадуш.)
ушанава́льнага (адуш.)		 ушанава́льную ушанава́льнае ушанава́льныя (неадуш.)
ушанава́льных (адуш.)
Т. ушанава́льным ушанава́льнай
ушанава́льнаю		 ушанава́льным ушанава́льнымі
М. ушанава́льным ушанава́льнай ушанава́льным ушанава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

ушанава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ушанава́нне ушанава́нні
Р. ушанава́ння ушанава́нняў
Д. ушанава́нню ушанава́нням
В. ушанава́нне ушанава́нні
Т. ушанава́ннем ушанава́ннямі
М. ушанава́нні ушанава́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ушанава́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ушанава́ны ушанава́ная ушанава́нае ушанава́ныя
Р. ушанава́нага ушанава́най
ушанава́нае		 ушанава́нага ушанава́ных
Д. ушанава́наму ушанава́най ушанава́наму ушанава́ным
В. ушанава́ны (неадуш.)
ушанава́нага (адуш.)		 ушанава́ную ушанава́нае ушанава́ныя (неадуш.)
ушанава́ных (адуш.)
Т. ушанава́ным ушанава́най
ушанава́наю		 ушанава́ным ушанава́нымі
М. ушанава́ным ушанава́най ушанава́ным ушанава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

ушанава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ушанава́ны ушанава́ная ушанава́нае ушанава́ныя
Р. ушанава́нага ушанава́най
ушанава́нае		 ушанава́нага ушанава́ных
Д. ушанава́наму ушанава́най ушанава́наму ушанава́ным
В. ушанава́ны (неадуш.)
ушанава́нага (адуш.)		 ушанава́ную ушанава́нае ушанава́ныя (неадуш.)
ушанава́ных (адуш.)
Т. ушанава́ным ушанава́най
ушанава́наю		 ушанава́ным ушанава́нымі
М. ушанава́ным ушанава́най ушанава́ным ушанава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

ушанава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ушанава́ны ушанава́ная ушанава́нае ушанава́ныя
Р. ушанава́нага ушанава́най
ушанава́нае		 ушанава́нага ушанава́ных
Д. ушанава́наму ушанава́най ушанава́наму ушанава́ным
В. ушанава́ны (неадуш.)
ушанава́нага (адуш.)		 ушанава́ную ушанава́нае ушанава́ныя (неадуш.)
ушанава́ных (адуш.)
Т. ушанава́ным ушанава́най
ушанава́наю		 ушанава́ным ушанава́нымі
М. ушанава́ным ушанава́най ушанава́ным ушанава́ных

Кароткая форма: ушанава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ушанава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ушану́ю ушану́ем
2-я ас. ушану́еш ушану́еце
3-я ас. ушану́е ушану́юць
Прошлы час
м. ушанава́ў ушанава́лі
ж. ушанава́ла
н. ушанава́ла
Загадны лад
2-я ас. ушану́й ушану́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час ушанава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Уша́нішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Уша́нішкі
Р. Уша́нішак
Уша́нішкаў
Д. Уша́нішкам
В. Уша́нішкі
Т. Уша́нішкамі
М. Уша́нішках

Уша́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Уша́нка
Р. Уша́нкі
Д. Уша́нцы
В. Уша́нку
Т. Уша́нкай
Уша́нкаю
М. Уша́нцы

ушано́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ушано́ўванне
Р. ушано́ўвання
Д. ушано́ўванню
В. ушано́ўванне
Т. ушано́ўваннем
М. ушано́ўванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.