Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

ушано́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. ушано́ўваецца ушано́ўваюцца
Прошлы час
м. ушано́ўваўся ушано́ўваліся
ж. ушано́ўвалася
н. ушано́ўвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ушано́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ушано́ўваю ушано́ўваем
2-я ас. ушано́ўваеш ушано́ўваеце
3-я ас. ушано́ўвае ушано́ўваюць
Прошлы час
м. ушано́ўваў ушано́ўвалі
ж. ушано́ўвала
н. ушано́ўвала
Загадны лад
2-я ас. ушано́ўвай ушано́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ушано́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уша́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уша́нскі уша́нская уша́нскае уша́нскія
Р. уша́нскага уша́нскай
уша́нскае		 уша́нскага уша́нскіх
Д. уша́нскаму уша́нскай уша́нскаму уша́нскім
В. уша́нскі (неадуш.)
уша́нскага (адуш.)		 уша́нскую уша́нскае уша́нскія (неадуш.)
уша́нскіх (адуш.)
Т. уша́нскім уша́нскай
уша́нскаю		 уша́нскім уша́нскімі
М. уша́нскім уша́нскай уша́нскім уша́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

уша́рыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уша́ру уша́рым
2-я ас. уша́рыш уша́рыце
3-я ас. уша́рыць уша́раць
Прошлы час
м. уша́рыў уша́рылі
ж. уша́рыла
н. уша́рыла
Загадны лад
2-я ас. уша́р уша́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час уша́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

ушасцё́х

‘то+лькі аб асо+бах аднаго+ по+лу’

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ушасцё́х - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ушасцяро́х

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ушасцяро́х - -

Крыніцы: piskunou2012.

ушасцяры́х

‘аб асо+бах ро+знага по+лу або+ аб істо+тах н.р.’

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ушасцяры́х - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уша́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уша́цкі уша́цкая уша́цкае уша́цкія
Р. уша́цкага уша́цкай
уша́цкае		 уша́цкага уша́цкіх
Д. уша́цкаму уша́цкай уша́цкаму уша́цкім
В. уша́цкі (неадуш.)
уша́цкага (адуш.)		 уша́цкую уша́цкае уша́цкія (неадуш.)
уша́цкіх (адуш.)
Т. уша́цкім уша́цкай
уша́цкаю		 уша́цкім уша́цкімі
М. уша́цкім уша́цкай уша́цкім уша́цкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Уша́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Уша́чы
Р. Уша́ч
Уша́чаў
Д. Уша́чам
В. Уша́чы
Т. Уша́чамі
М. Уша́чах

Ушкаві́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ушкаві́ца
Р. Ушкаві́цы
Д. Ушкаві́цы
В. Ушкаві́цу
Т. Ушкаві́цай
Ушкаві́цаю
М. Ушкаві́цы