Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

учалаве́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. учалаве́чаны учалаве́чаная учалаве́чанае учалаве́чаныя
Р. учалаве́чанага учалаве́чанай
учалаве́чанае
учалаве́чанага учалаве́чаных
Д. учалаве́чанаму учалаве́чанай учалаве́чанаму учалаве́чаным
В. учалаве́чаны (неадуш.)
учалаве́чанага (адуш.)
учалаве́чаную учалаве́чанае учалаве́чаныя (неадуш.)
учалаве́чаных (адуш.)
Т. учалаве́чаным учалаве́чанай
учалаве́чанаю
учалаве́чаным учалаве́чанымі
М. учалаве́чаным учалаве́чанай учалаве́чаным учалаве́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

учалаве́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. учалаве́чаны учалаве́чаная учалаве́чанае учалаве́чаныя
Р. учалаве́чанага учалаве́чанай
учалаве́чанае
учалаве́чанага учалаве́чаных
Д. учалаве́чанаму учалаве́чанай учалаве́чанаму учалаве́чаным
В. учалаве́чаны (неадуш.)
учалаве́чанага (адуш.)
учалаве́чаную учалаве́чанае учалаве́чаныя (неадуш.)
учалаве́чаных (адуш.)
Т. учалаве́чаным учалаве́чанай
учалаве́чанаю
учалаве́чаным учалаве́чанымі
М. учалаве́чаным учалаве́чанай учалаве́чаным учалаве́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

учалаве́чыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. учалаве́чуся учалаве́чымся
2-я ас. учалаве́чышся учалаве́чыцеся
3-я ас. учалаве́чыцца учалаве́чацца
Прошлы час
м. учалаве́чыўся учалаве́чыліся
ж. учалаве́чылася
н. учалаве́чылася
Загадны лад
2-я ас. учалаве́чся учалаве́чцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час учалаве́чыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

учалаве́чыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. учалаве́чу учалаве́чым
2-я ас. учалаве́чыш учалаве́чыце
3-я ас. учалаве́чыць учалаве́чаць
Прошлы час
м. учалаве́чыў учалаве́чылі
ж. учалаве́чыла
н. учалаве́чыла
Загадны лад
2-я ас. учалаве́ч учалаве́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час учалаве́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

учало́піць

‘уталопіць, убіць у галаву што-небудзь каму-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. учало́плю учало́пім
2-я ас. учало́піш учало́піце
3-я ас. учало́піць учало́пяць
Прошлы час
м. учало́піў учало́пілі
ж. учало́піла
н. учало́піла
Загадны лад
2-я ас. учало́п учало́пце
Дзеепрыслоўе
прош. час учало́піўшы

Крыніцы: piskunou2012.

учамяра́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. учамяра́юся учамяра́емся
2-я ас. учамяра́ешся учамяра́ецеся
3-я ас. учамяра́ецца учамяра́юцца
Прошлы час
м. учамяра́ўся учамяра́ліся
ж. учамяра́лася
н. учамяра́лася
Загадны лад
2-я ас. учамяра́йся учамяра́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час учамяра́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

учамяра́ць

‘укарачаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. учамяра́ю учамяра́ем
2-я ас. учамяра́еш учамяра́еце
3-я ас. учамяра́е учамяра́юць
Прошлы час
м. учамяра́ў учамяра́лі
ж. учамяра́ла
н. учамяра́ла
Загадны лад
2-я ас. учамяра́й учамяра́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час учамяра́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

учамяры́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. учамяру́ся учамяры́мся
2-я ас. учамяры́шся учамерыце́ся
3-я ас. учамяры́цца учамяра́цца
Прошлы час
м. учамяры́ўся учамяры́ліся
ж. учамяры́лася
н. учамяры́лася
Загадны лад
2-я ас. учамяры́ся учамяры́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час учамяры́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

учамяры́ць

‘укараніць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. учамяру́ учамяры́м
2-я ас. учамяры́ш учамерыце́
3-я ас. учамяры́ць учамяра́ць
Прошлы час
м. учамяры́ў учамяры́лі
ж. учамяры́ла
н. учамяры́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час учамяры́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

учамярэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. учамярэ́нне
Р. учамярэ́ння
Д. учамярэ́нню
В. учамярэ́нне
Т. учамярэ́ннем
М. учамярэ́нні

Крыніцы: piskunou2012.