Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

задвуко́шванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. задвуко́шванне
Р. задвуко́швання
Д. задвуко́шванню
В. задвуко́шванне
Т. задвуко́шваннем
М. задвуко́шванні

Крыніцы: piskunou2012.

задвуко́шваць

‘ставіць што-небудзь у двукоссе’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. задвуко́шваю задвуко́шваем
2-я ас. задвуко́шваеш задвуко́шваеце
3-я ас. задвуко́швае задвуко́шваюць
Прошлы час
м. задвуко́шваў задвуко́швалі
ж. задвуко́швала
н. задвуко́швала
Загадны лад
2-я ас. задвуко́швай задвуко́швайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час задвуко́шваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Задзве́я

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Задзве́я
Р. Задзве́і
Д. Задзве́і
В. Задзве́ю
Т. Задзве́яй
Задзве́яю
М. Задзве́і

Задзві́нне

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Задзві́нне
Р. Задзві́ння
Д. Задзві́нню
В. Задзві́нне
Т. Задзві́ннем
М. Задзві́нні

Крыніцы: piskunou2012.

задзві́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. задзві́нскі задзві́нская задзві́нскае задзві́нскія
Р. задзві́нскага задзві́нскай
задзві́нскае
задзві́нскага задзві́нскіх
Д. задзві́нскаму задзві́нскай задзві́нскаму задзві́нскім
В. задзві́нскі (неадуш.)
задзві́нскага (адуш.)
задзві́нскую задзві́нскае задзві́нскія (неадуш.)
задзві́нскіх (адуш.)
Т. задзві́нскім задзві́нскай
задзві́нскаю
задзві́нскім задзві́нскімі
М. задзві́нскім задзві́нскай задзві́нскім задзві́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

задзвы́нкаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. задзвы́нкаю задзвы́нкаем
2-я ас. задзвы́нкаеш задзвы́нкаеце
3-я ас. задзвы́нкае задзвы́нкаюць
Прошлы час
м. задзвы́нкаў задзвы́нкалі
ж. задзвы́нкала
н. задзвы́нкала
Загадны лад
2-я ас. задзвы́нкай задзвы́нкайце
Дзеепрыслоўе
прош. час задзвы́нкаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Задзе́жжа

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Задзе́жжа
Р. Задзе́жжа
Д. Задзе́жжу
В. Задзе́жжа
Т. Задзе́жжам
М. Задзе́жжы

задзе́йнічанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. задзе́йнічанне задзе́йнічанні
Р. задзе́йнічання задзе́йнічанняў
Д. задзе́йнічанню задзе́йнічанням
В. задзе́йнічанне задзе́йнічанні
Т. задзе́йнічаннем задзе́йнічаннямі
М. задзе́йнічанні задзе́йнічаннях

Крыніцы: piskunou2012.

задзе́йнічаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. задзе́йнічаны задзе́йнічаная задзе́йнічанае задзе́йнічаныя
Р. задзе́йнічанага задзе́йнічанай
задзе́йнічанае
задзе́йнічанага задзе́йнічаных
Д. задзе́йнічанаму задзе́йнічанай задзе́йнічанаму задзе́йнічаным
В. задзе́йнічаны (неадуш.)
задзе́йнічанага (адуш.)
задзе́йнічаную задзе́йнічанае задзе́йнічаныя (неадуш.)
задзе́йнічаных (адуш.)
Т. задзе́йнічаным задзе́йнічанай
задзе́йнічанаю
задзе́йнічаным задзе́йнічанымі
М. задзе́йнічаным задзе́йнічанай задзе́йнічаным задзе́йнічаных

Крыніцы: piskunou2012.

задзе́йнічаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. задзе́йнічаны задзе́йнічаная задзе́йнічанае задзе́йнічаныя
Р. задзе́йнічанага задзе́йнічанай
задзе́йнічанае
задзе́йнічанага задзе́йнічаных
Д. задзе́йнічанаму задзе́йнічанай задзе́йнічанаму задзе́йнічаным
В. задзе́йнічаны (неадуш.)
задзе́йнічанага (адуш.)
задзе́йнічаную задзе́йнічанае задзе́йнічаныя (неадуш.)
задзе́йнічаных (адуш.)
Т. задзе́йнічаным задзе́йнічанай
задзе́йнічанаю
задзе́йнічаным задзе́йнічанымі
М. задзе́йнічаным задзе́йнічанай задзе́йнічаным задзе́йнічаных

Кароткая форма: задзе́йнічана.

Крыніцы: piskunou2012.