уцве́рджаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уцве́рджаны |
уцве́рджаная |
уцве́рджанае |
уцве́рджаныя |
| Р. |
уцве́рджанага |
уцве́рджанай уцве́рджанае |
уцве́рджанага |
уцве́рджаных |
| Д. |
уцве́рджанаму |
уцве́рджанай |
уцве́рджанаму |
уцве́рджаным |
| В. |
уцве́рджаны (неадуш.) уцве́рджанага (адуш.) |
уцве́рджаную |
уцве́рджанае |
уцве́рджаныя (неадуш.) уцве́рджаных (адуш.) |
| Т. |
уцве́рджаным |
уцве́рджанай уцве́рджанаю |
уцве́рджаным |
уцве́рджанымі |
| М. |
уцве́рджаным |
уцве́рджанай |
уцве́рджаным |
уцве́рджаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
уцве́рдзіцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уцве́рджуся |
уцве́рдзімся |
| 2-я ас. |
уцве́рдзішся |
уцве́рдзіцеся |
| 3-я ас. |
уцве́рдзіцца |
уцве́рдзяцца |
| Прошлы час |
| м. |
уцве́рдзіўся |
уцве́рдзіліся |
| ж. |
уцве́рдзілася |
| н. |
уцве́рдзілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уцве́рдзіся |
уцве́рдзіцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уцве́рдзіўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
уцве́рдзіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уцве́рджу |
уцве́рдзім |
| 2-я ас. |
уцве́рдзіш |
уцве́рдзіце |
| 3-я ас. |
уцве́рдзіць |
уцве́рдзяць |
| Прошлы час |
| м. |
уцве́рдзіў |
уцве́рдзілі |
| ж. |
уцве́рдзіла |
| н. |
уцве́рдзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уцве́рдзі |
уцве́рдзіце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уцве́рдзіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
уцвялі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уцвялю́ |
уцве́лім |
| 2-я ас. |
уцве́ліш |
уцве́ліце |
| 3-я ас. |
уцве́ліць |
уцве́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
уцвялі́ў |
уцвялі́лі |
| ж. |
уцвялі́ла |
| н. |
уцвялі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уцвялі́ |
уцвялі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уцвялі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уцелаўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
уцелаўле́нне |
уцелаўле́нні |
| Р. |
уцелаўле́ння |
уцелаўле́нняў |
| Д. |
уцелаўле́нню |
уцелаўле́нням |
| В. |
уцелаўле́нне |
уцелаўле́нні |
| Т. |
уцелаўле́ннем |
уцелаўле́ннямі |
| М. |
уцелаўле́нні |
уцелаўле́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
уцелаўлё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уцелаўлё́ны |
уцелаўлё́ная |
уцелаўлё́нае |
уцелаўлё́ныя |
| Р. |
уцелаўлё́нага |
уцелаўлё́най уцелаўлё́нае |
уцелаўлё́нага |
уцелаўлё́ных |
| Д. |
уцелаўлё́наму |
уцелаўлё́най |
уцелаўлё́наму |
уцелаўлё́ным |
| В. |
уцелаўлё́ны (неадуш.) уцелаўлё́нага (адуш.) |
уцелаўлё́ную |
уцелаўлё́нае |
уцелаўлё́ныя (неадуш.) уцелаўлё́ных (адуш.) |
| Т. |
уцелаўлё́ным |
уцелаўлё́най уцелаўлё́наю |
уцелаўлё́ным |
уцелаўлё́нымі |
| М. |
уцелаўлё́ным |
уцелаўлё́най |
уцелаўлё́ным |
уцелаўлё́ных |
Кароткая форма: уцелаўлё́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
уце́ліцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уце́люся |
уце́лімся |
| 2-я ас. |
уце́лішся |
уце́ліцеся |
| 3-я ас. |
уце́ліцца |
уце́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
уце́ліўся |
уце́ліліся |
| ж. |
уце́лілася |
| н. |
уце́лілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уце́лься |
уце́льцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уце́ліўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
уцелясне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
уцелясне́нне |
уцелясне́нні |
| Р. |
уцелясне́ння |
уцелясне́нняў |
| Д. |
уцелясне́нню |
уцелясне́нням |
| В. |
уцелясне́нне |
уцелясне́нні |
| Т. |
уцелясне́ннем |
уцелясне́ннямі |
| М. |
уцелясне́нні |
уцелясне́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.