Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

ахіну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ахіну́ ахінё́м
2-я ас. ахіне́ш ахіняце́
3-я ас. ахіне́ ахіну́ць
Прошлы час
м. ахіну́ў ахіну́лі
ж. ахіну́ла
н. ахіну́ла
Загадны лад
2-я ас. ахіні́ ахіні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час ахіну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

а́хканне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. а́хканне а́хканні
Р. а́хкання а́хканняў
Д. а́хканню а́хканням
В. а́хканне а́хканні
Т. а́хканнем а́хканнямі
М. а́хканні а́хканнях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

а́хкаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. а́хкаю а́хкаем
2-я ас. а́хкаеш а́хкаеце
3-я ас. а́хкае а́хкаюць
Прошлы час
м. а́хкаў а́хкалі
ж. а́хкала
н. а́хкала
Загадны лад
2-я ас. а́хкай а́хкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час а́хкаючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ахлакраты́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ахлакраты́чны ахлакраты́чная ахлакраты́чнае ахлакраты́чныя
Р. ахлакраты́чнага ахлакраты́чнай
ахлакраты́чнае		 ахлакраты́чнага ахлакраты́чных
Д. ахлакраты́чнаму ахлакраты́чнай ахлакраты́чнаму ахлакраты́чным
В. ахлакраты́чны (неадуш.)
ахлакраты́чнага (адуш.)		 ахлакраты́чную ахлакраты́чнае ахлакраты́чныя (неадуш.)
ахлакраты́чных (адуш.)
Т. ахлакраты́чным ахлакраты́чнай
ахлакраты́чнаю		 ахлакраты́чным ахлакраты́чнымі
М. ахлакраты́чным ахлакраты́чнай ахлакраты́чным ахлакраты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

ахлакраты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ахлакраты́чны ахлакраты́чная ахлакраты́чнае ахлакраты́чныя
Р. ахлакраты́чнага ахлакраты́чнай
ахлакраты́чнае		 ахлакраты́чнага ахлакраты́чных
Д. ахлакраты́чнаму ахлакраты́чнай ахлакраты́чнаму ахлакраты́чным
В. ахлакраты́чны (неадуш.)
ахлакраты́чнага (адуш.)		 ахлакраты́чную ахлакраты́чнае ахлакраты́чныя (неадуш.)
ахлакраты́чных (адуш.)
Т. ахлакраты́чным ахлакраты́чнай
ахлакраты́чнаю		 ахлакраты́чным ахлакраты́чнымі
М. ахлакраты́чным ахлакраты́чнай ахлакраты́чным ахлакраты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

ахлакра́тыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ахлакра́тыя
Р. ахлакра́тыі
Д. ахлакра́тыі
В. ахлакра́тыю
Т. ахлакра́тыяй
ахлакра́тыяю
М. ахлакра́тыі

Крыніцы: piskunou2012.

ахламо́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ахламо́н ахламо́ны
Р. ахламо́на ахламо́наў
Д. ахламо́ну ахламо́нам
В. ахламо́на ахламо́наў
Т. ахламо́нам ахламо́намі
М. ахламо́не ахламо́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ахламо́ністы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ахламо́ністы ахламо́ністая ахламо́ністае ахламо́ністыя
Р. ахламо́ністага ахламо́ністай
ахламо́ністае		 ахламо́ністага ахламо́ністых
Д. ахламо́ністаму ахламо́ністай ахламо́ністаму ахламо́ністым
В. ахламо́ністы (неадуш.)
ахламо́ністага (адуш.)		 ахламо́ністую ахламо́ністае ахламо́ністыя (неадуш.)
ахламо́ністых (адуш.)
Т. ахламо́ністым ахламо́ністай
ахламо́ністаю		 ахламо́ністым ахламо́ністымі
М. ахламо́ністым ахламо́ністай ахламо́ністым ахламо́ністых

Крыніцы: piskunou2012.

ахлупава́та

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ахлупава́та - -

Крыніцы: piskunou2012.

ахлупава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ахлупава́ты ахлупава́тая ахлупава́тае ахлупава́тыя
Р. ахлупава́тага ахлупава́тай
ахлупава́тае		 ахлупава́тага ахлупава́тых
Д. ахлупава́таму ахлупава́тай ахлупава́таму ахлупава́тым
В. ахлупава́ты (неадуш.)
ахлупава́тага (адуш.)		 ахлупава́тую ахлупава́тае ахлупава́тыя (неадуш.)
ахлупава́тых (адуш.)
Т. ахлупава́тым ахлупава́тай
ахлупава́таю		 ахлупава́тым ахлупава́тымі
М. ахлупава́тым ахлупава́тай ахлупава́тым ахлупава́тых

Крыніцы: piskunou2012.