успрыня́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
успрыму́ |
успры́мем |
| 2-я ас. |
успры́меш |
успры́меце |
| 3-я ас. |
успры́ме |
успры́муць |
| Прошлы час |
| м. |
успрыня́ў |
успрынялі́ |
| ж. |
успрыняла́ |
| н. |
успрыняла́ успрыняло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
успрымі́ |
успрымі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
успрыня́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
успрытня́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
успрытня́юся |
успрытня́емся |
| 2-я ас. |
успрытня́ешся |
успрытня́ецеся |
| 3-я ас. |
успрытня́ецца |
успрытня́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
успрытня́ўся |
успрытня́ліся |
| ж. |
успрытня́лася |
| н. |
успрытня́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
успрытня́йся |
успрытня́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
успрытня́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
успрычы́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
успрычы́нены |
успрычы́неная |
успрычы́ненае |
успрычы́неныя |
| Р. |
успрычы́ненага |
успрычы́ненай успрычы́ненае |
успрычы́ненага |
успрычы́неных |
| Д. |
успрычы́ненаму |
успрычы́ненай |
успрычы́ненаму |
успрычы́неным |
| В. |
успрычы́нены (неадуш.) успрычы́ненага (адуш.) |
успрычы́неную |
успрычы́ненае |
успрычы́неныя (неадуш.) успрычы́неных (адуш.) |
| Т. |
успрычы́неным |
успрычы́ненай успрычы́ненаю |
успрычы́неным |
успрычы́ненымі |
| М. |
успрычы́неным |
успрычы́ненай |
успрычы́неным |
успрычы́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.
успрыя́ць
‘паспрыяць каму-небудзь, чаму-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
успрыя́ю |
успрыя́ем |
| 2-я ас. |
успрыя́еш |
успрыя́еце |
| 3-я ас. |
успрыя́е |
успрыя́юць |
| Прошлы час |
| м. |
успрыя́ў |
успрыя́лі |
| ж. |
успрыя́ла |
| н. |
успрыя́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
успрыя́й |
успрыя́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
успрыя́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
успуджана
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| успуджана |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
успу́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
успу́джаны |
успу́джаная |
успу́джанае |
успу́джаныя |
| Р. |
успу́джанага |
успу́джанай успу́джанае |
успу́джанага |
успу́джаных |
| Д. |
успу́джанаму |
успу́джанай |
успу́джанаму |
успу́джаным |
| В. |
успу́джаны (неадуш.) успу́джанага (адуш.) |
успу́джаную |
успу́джанае |
успу́джаныя (неадуш.) успу́джаных (адуш.) |
| Т. |
успу́джаным |
успу́джанай успу́джанаю |
успу́джаным |
успу́джанымі |
| М. |
успу́джаным |
успу́джанай |
успу́джаным |
успу́джаных |
Кароткая форма: успу́джана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
успу́джванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
успу́джванне |
| Р. |
успу́джвання |
| Д. |
успу́джванню |
| В. |
успу́джванне |
| Т. |
успу́джваннем |
| М. |
успу́джванні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.