Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

ахво́тлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ахво́тлівы ахво́тлівая ахво́тлівае ахво́тлівыя
Р. ахво́тлівага ахво́тлівай
ахво́тлівае		 ахво́тлівага ахво́тлівых
Д. ахво́тліваму ахво́тлівай ахво́тліваму ахво́тлівым
В. ахво́тлівы (неадуш.)
ахво́тлівага (адуш.)		 ахво́тлівую ахво́тлівае ахво́тлівыя (неадуш.)
ахво́тлівых (адуш.)
Т. ахво́тлівым ахво́тлівай
ахво́тліваю		 ахво́тлівым ахво́тлівымі
М. ахво́тлівым ахво́тлівай ахво́тлівым ахво́тлівых

Крыніцы: piskunou2012.

ахво́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ахво́тна ахво́тней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ахво́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ахво́тнасць
Р. ахво́тнасці
Д. ахво́тнасці
В. ахво́тнасць
Т. ахво́тнасцю
М. ахво́тнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ахво́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ахво́тнік ахво́тнікі
Р. ахво́тніка ахво́тнікаў
Д. ахво́тніку ахво́тнікам
В. ахво́тніка ахво́тнікаў
Т. ахво́тнікам ахво́тнікамі
М. ахво́тніку ахво́тніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ахво́тніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ахво́тніца ахво́тніцы
Р. ахво́тніцы ахво́тніц
Д. ахво́тніцы ахво́тніцам
В. ахво́тніцу ахво́тніц
Т. ахво́тніцай
ахво́тніцаю		 ахво́тніцамі
М. ахво́тніцы ахво́тніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ахво́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ахво́тны ахво́тная ахво́тнае ахво́тныя
Р. ахво́тнага ахво́тнай
ахво́тнае		 ахво́тнага ахво́тных
Д. ахво́тнаму ахво́тнай ахво́тнаму ахво́тным
В. ахво́тны (неадуш.)
ахво́тнага (адуш.)		 ахво́тную ахво́тнае ахво́тныя (неадуш.)
ахво́тных (адуш.)
Т. ахво́тным ахво́тнай
ахво́тнаю		 ахво́тным ахво́тнымі
М. ахво́тным ахво́тнай ахво́тным ахво́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ахво́ціцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ахво́чуся ахво́цімся
2-я ас. ахво́цішся ахво́ціцеся
3-я ас. ахво́ціцца ахво́цяцца
Прошлы час
м. ахво́ціўся ахво́ціліся
ж. ахво́цілася
н. ахво́цілася
Загадны лад
2-я ас. ахво́цься ахво́цьцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час ахво́цячыся

Крыніцы: piskunou2012.

ахво́ча

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ахво́ча - -

Крыніцы: piskunou2012.

ахво́часць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ахво́часць
Р. ахво́часці
Д. ахво́часці
В. ахво́часць
Т. ахво́часцю
М. ахво́часці

Крыніцы: piskunou2012.

ахво́чы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ахво́чы ахво́чая ахво́чае ахво́чыя
Р. ахво́чага ахво́чай
ахво́чае		 ахво́чага ахво́чых
Д. ахво́чаму ахво́чай ахво́чаму ахво́чым
В. ахво́чы (неадуш.)
ахво́чага (адуш.)		 ахво́чую ахво́чае ахво́чыя (неадуш.)
ахво́чых (адуш.)
Т. ахво́чым ахво́чай
ахво́чаю		 ахво́чым ахво́чымі
М. ахво́чым ахво́чай ахво́чым ахво́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.