Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

афутрава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. афутру́ю афутру́ем
2-я ас. афутру́еш афутру́еце
3-я ас. афутру́е афутру́юць
Прошлы час
м. афутрава́ў афутрава́лі
ж. афутрава́ла
н. афутрава́ла
Загадны лад
2-я ас. афутру́й афутру́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час афутрава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

афшо́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. афшо́р афшо́ры
Р. афшо́ра афшо́раў
Д. афшо́ру афшо́рам
В. афшо́р афшо́ры
Т. афшо́рам афшо́рамі
М. афшо́ры афшо́рах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

афшо́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. афшо́рка афшо́ркі
Р. афшо́ркі афшо́рак
Д. афшо́рцы афшо́ркам
В. афшо́рку афшо́ркі
Т. афшо́ркай
афшо́ркаю		 афшо́ркамі
М. афшо́рцы афшо́рках

Крыніцы: piskunou2012.

афшо́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. афшо́рны афшо́рная афшо́рнае афшо́рныя
Р. афшо́рнага афшо́рнай
афшо́рнае		 афшо́рнага афшо́рных
Д. афшо́рнаму афшо́рнай афшо́рнаму афшо́рным
В. афшо́рны (неадуш.)
афшо́рнага (адуш.)		 афшо́рную афшо́рнае афшо́рныя (неадуш.)
афшо́рных (адуш.)
Т. афшо́рным афшо́рнай
афшо́рнаю		 афшо́рным афшо́рнымі
М. афшо́рным афшо́рнай афшо́рным афшо́рных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

афшо́р-кампа́нія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. афшо́р-кампа́нія афшо́р-кампа́ніі
Р. афшо́р-кампа́ніі афшо́р-кампа́ній
Д. афшо́р-кампа́ніі афшо́р-кампа́ніям
В. афшо́р-кампа́нію афшо́р-кампа́ніі
Т. афшо́р-кампа́ніяй
афшо́р-кампа́ніяю		 афшо́р-кампа́ніямі
М. афшо́р-кампа́ніі афшо́р-кампа́ніях

Крыніцы: piskunou2012.

а́х

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

ахава́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ахава́льнік ахава́льнікі
Р. ахава́льніка ахава́льнікаў
Д. ахава́льніку ахава́льнікам
В. ахава́льніка ахава́льнікаў
Т. ахава́льнікам ахава́льнікамі
М. ахава́льніку ахава́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ахава́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ахава́льніца ахава́льніцы
Р. ахава́льніцы ахава́льніц
Д. ахава́льніцы ахава́льніцам
В. ахава́льніцу ахава́льніц
Т. ахава́льніцай
ахава́льніцаю		 ахава́льніцамі
М. ахава́льніцы ахава́льніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ахава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ахава́льны ахава́льная ахава́льнае ахава́льныя
Р. ахава́льнага ахава́льнай
ахава́льнае		 ахава́льнага ахава́льных
Д. ахава́льнаму ахава́льнай ахава́льнаму ахава́льным
В. ахава́льны (неадуш.)
ахава́льнага (адуш.)		 ахава́льную ахава́льнае ахава́льныя (неадуш.)
ахава́льных (адуш.)
Т. ахава́льным ахава́льнай
ахава́льнаю		 ахава́льным ахава́льнымі
М. ахава́льным ахава́льнай ахава́льным ахава́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ахава́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ахава́насць
Р. ахава́насці
Д. ахава́насці
В. ахава́насць
Т. ахава́насцю
М. ахава́насці

Крыніцы: piskunou2012.